Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

doomed to be alone

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 doomed to be alone op zo 12 feb - 2:31

Sunrise

avatar
De wind trok woest aan haar manen, alsof ze niet verder mocht. Alsof de weg hier ophielt. Maar ze moest verder, ze moest toch ergens overnachten. Sunrise hielt haar hoofd laag en stapte verder tegen de wind in. Ze viel bijna voorover toen de wind niet meer blies. Ze hief haar hoofd en keek verwonderd voor zich uit. Een vallei, de bomen vingen de wind voor haar. Sunrise brieste en stapte verder. Haar hoeven werden verborgen in de dikke sneeuw, maar dat was de hele reis zo geweest. De merrie was mager, bijna beangstigend. Ze had zeker weken gereist, maar dit zou haar thuis worden, ze voelde het.

-Flutje, iedereen welkom (ehm, goedjes alleen dan)-

2 Re: doomed to be alone op ma 13 feb - 9:00

Aaliyah

avatar
Moderator
-Aaliyah kan goed zijn (¬‿¬)-

Nu was ze dichtbij. Ze voelde het. Hier of verder zou ze beet hebben. Kon God doen wat hij wou maar het zou hem niet meer lukken. Hij zou Aaliyah niet meer tegen kunnen houden spoedig. De Satan zou God afweren, Hij had namelijk goed op krachten kunnen komen in haar lichaam. Alleen het duistere stukje in haar zou vechten tegen God. Dus ze moest zelf tegen hem vechten. Fysiek. Aaliyah sloeg met haar staart tegen haar flanken. Nu zat de jaarling niet meer in zak en as. Hij had haar laatst laten weten dat hij nog van haar hield. Ze had zijn stem gehoord. Een kinderstem was het geweest, een hoge, lichte stem en hij had moeite met spreken. Alleen haar naam en de zijne waren helder en vloeiend uitgesproken. Dat betekende dat Eyes had geleerd wat zijn en haar naam was. Hij wist het wel. Hij kon het wel. Zijn jonge stem was nog vol warmte, Aaliyah kon met hem werken, hem beter leren begrijpen en hij haar. Ze kon hem leren om zelfstandig te vechten. Als ze hem nog vond. Als hij niet al van de aardbodem was weggevaagd door de wolven of bergleeuwen.
Een harde wind streek in haar gezicht, langs haar heen en liet haar maantjes opwapperen. Haar staart zweefde af en toe in de lucht, niet ver van haar hakken vandaan. Ze liep recht tegen de wind in. Het liet haar mini voorplukje achter haar oren waaien. Haar dikke winterharen waaiden mee. Bij enige windstoten moest ze haar ogen dicht doen en haar oren wegdraaien van de wind. Op haar hals lag een wond die langzaamaan dicht groeide. Het deed geen pijn meer, evenals haar benen, buik en achterhand. Er lagen korsten op en spoedig zouden die eraf vallen en zou er een nieuw stuk huid opkomen. Het was al een tijdje geleden dat de oorlog had gewoed. Met die oorlog was Eyes weggerend. Bezeten door de boze goede geest van daarboven. Dat was inmiddels bijna vier weken geleden en ze zocht nog altijd ijverig naar het beestje. Er was nieuwe hoop in haar gevestigd en met die hoop was ook haar gedrag weer als vanouds. In haar ogen lag weer die bekende brutale twinkeling. Haar mond was versierd met een stoute, ondeugende grijns. En meestal stonden haar oren speels naar voren. Nu even niet door de rukkende wind maar meestal wel. Aaliyah had niet langer meer last van haar verdriet of paniek. Die beangstigende paniekaanvallen wat al een leven had gekost. En die moord zat haar nu nog altijd niet lekker. Maar ze kon er verder niets meer aan doen. De merrie was dood en Aaliyah was.. levend.
Langzaam snoof ze diep in en dan weer uit. Een nieuwe geur waaide haar neusgaten binnen. Paard. En niet zomaar eentje. Het was een paard dat niet naar DH rook. Dus was het dier nieuw. Dus moest ze verwelkomd worden. En Aaliyah zou haar verwelkomen. Al had ze daarmee een volwassen merrie bijna laten huilen. Ze grinnikte in zichzelf en zette een draf in. Haar oren deze keer wel naar voren. De wind was gaan liggen en ze kwam ook merkbaarder beter vooruit. In haar zicht verscheen een merrie. Akhal teke en palomino. Nou. Aaliyah was zelf ook van dat ras geloofde ze. Al was ze dan misschien niet bloedzuiver. En bovendien was ze wel mooi. Niemand merkte dat ze niet raszuiver was. En het maakte haar geen ene reet uit.
Vlak voor de merrie hield ze halt, grijnsde even schaapachtig met een mengeling duivelsheid en ook iets geruststellends. In haar ogen schitterde de brutaalheid en haar oren waren gespitst zodat je nu duidelijk kon zien wat voor koppig gevormd hoofd ze had. ’Meestal heb een makker bij me als ik paarden ontmoet maar omdat die eventjes weg is moet het maar zonder hem. Voor het geval je hem ziet; hij heet Eyes en is een hertje. Kleiner dan ik en heeft dezelfde brutale twinkeling als ik. Hij is alleen neem ik aan. En als je hem vindt dan móet je mij roepen.
Fijn. Wat een welkomstcomité. Want ik neem aan dat je nieuw bent. Ik ben Aaliyah.’
Grijnsde ze bijdehant. God. Hoe heerlijk mooi kon een jaarling wel niet zijn.



Laatst aangepast door Aaliyah op wo 22 feb - 9:38; in totaal 1 keer bewerkt


_________________

3 Re: doomed to be alone op ma 13 feb - 9:16

Sunrise

avatar
Sunrise hoofd ging omhoog toen ze een andere geur opving. Wellicht was het een ander paard. Ongemakkelijk schuivelde ze heen en weer, liep steeds één meter de ene kant op, en dan weer terug. Ze was bang om andere paarden te ontmoeten. Toen ze geboren werdt had ze met haar moeder in een kudde geleeft, haar vader was weggegaan, hij was player. Maar al snel leerde Sunset dat zij de laagste rang in de kudde waren en al snel werdt ze het pispaaltje voor de andere veulens. Zo is ze steeds geslotener geworden tot nu, nu ze helemaal niet meer praat, en dat had ze al een half jaar volgehouden. Er moest een wonder gebeuren om dat te veranderen.

’Meestal heb een makker bij me als ik paarden ontmoet maar omdat die eventjes weg is moet het maar zonder hem. Voor het geval je hem ziet; hij heet Eyes en is een hertje. Kleiner dan ik en heeft dezelfde brutale twinkeling als ik. Hij is alleen neem ik aan. En als je hem vindt dan móet je mij roepen.
Fijn. Wat een welkomstcomité. Want ik neem aan dat je nieuw bent. Ik ben Aaliyah.’ Grijnsde ze bijdehant. Het paardje tegenover haar was niet veel jonger dan zij. Sunrise deed snel en bang een paar stappen achteruit, wilde weg gaan van de merrie, maar dat kon niet, ze kon nu niet zomaar weg rennen, dat was ook zielig voor deze merrie. Wat moest ze dan doen? Praten ging ze niet!

-hehe succes met haar Very Happy-

4 Re: doomed to be alone op ma 13 feb - 9:33

Aaliyah

avatar
Moderator
De gouden merrie was net wat ouder dan zijzelf. Een halfjaartje meer. Er waren duidelijke verschillen. Aaliyah was duidelijk nog kleiner dan de merrie. Heel groot zou Aaliyah ook niet worden vreesde ze. Ze was minstens veertig centimeter kleiner dan de merrie voor haar. Ook was die al verder met haar verhoudingen. Ze stond al minder rank op haar benen, Aaliyah had nog enorm lange stelten waar ze op liep. Ja. Ook was ze al gevorderd met het groeien qua breedte. Niet beledigend ofzo maar haar hoofd was breder geworden en ook haar borst en schouder waren veel breder dan die van Aaliyah. En Aaliyah had nog heel wat spieren in de hare. Het viel haar ook op dat de merrie verbazingwekkend mager was. Die moest nog flink bidden tot haar heilige om te overleven. Als ze gelovig was dan. Aaliyah begon wel meer te geloven nu. Ze was niet streng gelovig maar ze geloofde wel in zulke dingen als Hel en Hemel. Ook dingen als God en De Satan. Natuurlijk was die laatste haar heilige. Als je totaal niet gelovig was dan kon je ook niet geloven dat er goed en kwaad bestond. Zo kon je het vergelijken. Want wie was de uiteindelijke bedenker van de twee machten. Dan geloofde Aaliyah echt wel dat dat God en De Satan waren.
Wat Aaliyah ook opviel was dat de merrie behoorlijk in haar schulp gekropen leek. Aaliyah snoof zachtjes en verzette een been. De merrie was anderhalf en zette bang een paar stappen achteruit. Aaliyah keek vragend achterom en besefte dat de merrie voor haar uitweek. Nouzeg. Deed Aaliyah niets dan was het ook niet goed. Ze hief haar hoofd ietsjes en stampte met haar hoef in de sneeuw. Als de merrie niets wou zeggen dan mocht dat zo zijn. Jonge, die zou nog een miserabel leven krijgen zo. Want zo kreeg ze geen vrienden en zonder vrienden was je niemand. ’Merrietje. Je weet misschien wel dat je als je niet praat geen vrienden krijgt, een miserabel leventje leidt en tenslotte mijn kostbare tijd verspilt?’ Ze klonk ongeduldig. Eyes wachtte op haar. Ze voelde het. Zo mocht niet nog een week verspillen. Aaliyah wou niet om de merrie heen lopen. Dat was ook bot. Ze wachtte gewoon om te kijken hoe de merrie reageerde. Als die bang in haar schulp in een hoekje wou zitten mocht dat lekker zo zijn. Dan was die merrie non of her buisiness en kon ze moven. Ze richtte haar donkerbruine kijkers op de palominokleurige merrie en keek brutaal / ongeduldig in de hare.



Laatst aangepast door Aaliyah op wo 22 feb - 9:39; in totaal 1 keer bewerkt


_________________

5 Re: doomed to be alone op di 14 feb - 3:07

Sunrise

avatar
De merrie keek wat verbaast achterom toen Sunrise bang een paar stappen terug had gezet, en toen leek ze te beseffen dat ze bang voor háár was. ’Merrietje. Je weet misschien wel dat je als je niet praat geen vrienden krijgt, een miserabel leventje leidt en tenslotte mijn kostbare tijd verspilt?’ zei ze jaarling. Sunrise snoof zenuwachtig en luisterde naar de woorden van de merrie. De kleine merrie richte haar ogen in die van Sunrise en keek ongeduldig. Sunrise rukte haar ogen weg van Aaliyah, die haar bijna ving met haar blik. De merrie was nog wat kleiner dan zij, ook qua bouw: ze was nog een stuk slanker dan zij bij haar borst. Sunrise was natuurlijk zelf ook heel mager. Maar praten zou ze nooit meer, ze kon het niet, ze was er toch alleen maar om eruit gegooit te worden? Ze zou dat hier ook worden, gewoon als troep weggegooit worden, misschien nu nog niet, maar binnenkort, nog binnen een half jaar schatte ze. Zoals het altijd was geweest, ookal was ze pas anderhalf. Nu al kon ze er zo over praten. Raar? Ja, inderdaad.

6 Re: doomed to be alone op di 14 feb - 8:46

Aaliyah

avatar
Moderator
Aaargh. Als de merrie niet iets deed kon Aaliyah wel iets doen. Lichte irritatie borrelde op. Ongeduldig trappelde ze op haar vier hoeven. Veel energie stroomde door haar lichaam. Net als toen. Net als toen ze die merrie had vermoord. Ze verloor zichzelf weer. Aaliyah steigerde laag en sprong naar achteren. Geërgerd snoof ze en rolde dreigend met haar ogen. ’Weetje wat. Ik heb niet eeuwige geduld. Je mag best niets zeggen maar je moet dan aan de kant gaan. Ik waarschuw je. Dit zeg ik maar één keer. Ben jij ook zo dom? Ben jij ook zo stom om niet naar mij te luisteren? Dit heb ik vier en een halve week ook gehad. En helaas is diegene nu dood. Dood zeg ik je. Heb ik er profijt van? Nee. Vind ik het leuk? Nee. Maar ik voel dat ik nu ook weer zoiets krijg. Want ik was doorgedraaid omdat me beste vriend weg is. Hij is nog altijd weg en ik moet hem vinden. Want het is nu of nooit!’ Ongeduldig en snel kwamen haar woorden eruit. Haar adem ging gejaagder. Haar hartslag sloeg op hol. Haar neusgaten waren wijd gesperd. Het kwam weer. Haar achterbenen vlogen weer de lucht in. ‘Nee!’ Dacht ze bij zichzelf. Ze duwde met alle macht het gevoel weg en keek duister in de ogen van de stomme merrie. Ze was idioot dat ze niet gelijk aan de kant ging.
Al lag de fout ook bij zichzelf. Normaal verloor Aaliyah nooit zo snel haar geduld. Nu was hij op. Al haar frustratie gooide ze in de geërgerde grom die ze uitspuwde. Haar ogen vlamden en ze wachtte of de merrie echt aan de kant zou gaan.

flut


_________________

7 Re: doomed to be alone op wo 15 feb - 4:43

Sunrise

avatar
Nu werdt de merrie duidelijk ongeduldig. Sunrise zag haar laag steigeren, en haar frustratie ging over op Sunrise als angst. De gouden merrie steigerde en snoof.
’Weetje wat. Ik heb niet eeuwige geduld. Je mag best niets zeggen maar je moet dan aan de kant gaan. Ik waarschuw je. Dit zeg ik maar één keer. Ben jij ook zo dom? Ben jij ook zo stom om niet naar mij te luisteren? Dit heb ik vier en een halve week ook gehad. En helaas is diegene nu dood. Dood zeg ik je. Heb ik er profijt van? Nee. Vind ik het leuk? Nee. Maar ik voel dat ik nu ook weer zoiets krijg. Want ik was doorgedraaid omdat me beste vriend weg is. Hij is nog altijd weg en ik moet hem vinden. Want het is nu of nooit!’ Ongeduldig en snel kwamen haar woorden eruit. Sunrise deed snel en gehoorzaam een paar stappen weg van de merrie, zodat ze van haar pad af ging. Met haar hoofd laag liet ze zien dat ze absoluut geen ruzie met de merrie wilde. Maar dat ze iemand had gedoodt... Dat deed de palomino rillen. Ze begreep slechte paarden nooit, dat ze elkaar gewoon doden. Ze zou er nooit iets van begrijpen.

8 Re: doomed to be alone op wo 15 feb - 6:08

Aaliyah

avatar
Moderator
Finally. De merrie was aan de kant gegaan. Geërgerd bokte ze hoog en sprong naar voren. Haar voorbenen maaiden weer door de lucht. Ze snoof en zag hoe de merrie bang en onderdanig weg liep. ’Ik zal je wat zeggen. Jij blijft FOR EVER ALONE.’ Snauwde ze voordat ze wegsprong.
Toen ze een kilometer verder stond werd ze gelijk weer nuchter. Eyes wachtte op haar. Ze rook hem. Zijn geur was vers en hij was in een van de dichtbijzijnde gebieden. Aaliyah snoof weer zachtjes en bokte weer. Haar ogen stonden weer kalm.

Bruintje post ik weet het maar heb enorme hoofdpijn en voel me niet lekker Sad


_________________

9 Re: doomed to be alone op wo 15 feb - 7:15

Sunrise

avatar
’Ik zal je wat zeggen. Jij blijft FOR EVER ALONE.’ Snauwde ze voordat ze wegsprong. Sunrise keek naar de merrie die een paar meter verderop weer zichzelf leek te worden. Ze zuchtte en nam een hap verse sneeuw om water binnen te krijgen. De woorden galmden na in haar hoofd. Goh, en dat kwam deze merrie haar vertellen? Dat wist ze al, maar ze wilde geen vrienden, ze wilde uberhaupt niet in contact komen met paarden, ze was er te bang voor.

-Sorry ik kan niet echt veel met jouw postje..-

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum