Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

A little fresh air is what i need

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

Sultan

avatar
VIP
Sultan snoof de frisse geur van het jonge gras eens op, sloeg zijn blik neer en keek hoe lichtgroene sprieten gras onder zijn hoeven verpletterd werden. Overal waren sporen van andere paarden te zien; maar ook geursporen waren duidelijk aanwezig in het gebied. Er waren dus onlangs nog paarden hierlangs gekomen. Ontspannen vervolgde hij het zandpad dat voor hem uit kronkelde; waar het heen ging wist hij niet, maar Sultan besloot het te volgen tot hij een rustig plekje had gevonden. Eventjes helemaal tot rust komen, zijn hoofd leeg maken en een momentje voor hem alleen. Nadenken over de kudde, aangezien hij graag weer iets verfrissends en nieuws wilde bedenken, om het weer wat aantrekkelijker te maken. Vogels doorbraken de stilte door hun vrolijke liederen hoorbaar te maken, zacht getik was hoorbaar als ze van tak naar tak sprongen en enkele konijnen lieten geritsel horen zodra ze uit hun holletje sprongen, om vervolgens hun zoektocht naar eten van start te laten gaan. Lente, het mooiste seizoen wat er was. Alles kwam weer tot leven, Sultan genoot ervan om dat proces te zien; hij volgde dan ook alles zodra hij eventjes vrije tijd had. Takken bewogen ritmische mee op het ritme van de wind, die ervoor zorgde dat de gevoelstemperatuur minder was dan de werkelijke temperatuur; wat het in het zonnetje toch wat meer dragelijker maakte.
Door de lichte bries waren er lichte klitten in zijn pikzwarte, lange manen gekomen, waardoor hij er wat slordiger uitzag dan dat hij normaal deed. Op dit moment deerde dat hem weinig, aangezien er toch geen enkel paard in de buurt was. Nóg niet dan. Sultan ontspande zijn lichaam nog steeds, stapte op hetzelfde tempo als daarnet over het lange zandpad heen, waar hij nog steeds niet van wist waar het uit zou komen; waar überhaupt zijn eindbestemming zou zijn. Het maakte ook niet uit, alleen de wind die door zijn manen kroelde was al genoeg om zich helemaal op zijn gemak te voelen; de heuvels waren immers altijd al een van zijn favoriete en rustgevende plekken geweest. Hier vond je hem ook het meeste zodra hij wat vrije tijd had, evenals bij de Vallei en de Bossen. Vogels vlogen door de hemelsblauwe lucht, het groene gras kleurde mooi bij de gekleurde bloemen en de enorm hoge bomen zorgde voor her en der een paar grote plekken vol frisse schaduwen. Sultan haalde zijn neus een keer flink op, voelde hoe de zachte lucht zijn neusgaten streelde en vervolgens voelde hij hoe een rilling over zijn ruggengraat liep. Zachtjes sloeg hij zijn staart tegen zijn gifzwarte vacht, de grassprietjes kietelde zijn onderbenen en een aantal vliegen landde op zijn neus. Meteen schudde hij zijn edele, smal gebouwd hoofd waardoor zijn manen weer een beetje terug in model vielen.

De lucht van een paard duwde de zachte geur van het gebied weg, waardoor het leek alsof de paardengeur enorm sterk binnenkwam. Snuivend keek hij even in het rond, besloot toch maar door te stappen en ondertussen omringde steeds meer bomen hem. Tot hij in het kleine bos kwam, wat aangesloten zat aan de heuvels. Stilte, rust; enkel en alleen de liederen van vogels overstemde zijn gedachten, doorbrak de stilte, wat prettig was als je alleen was. Bij elke stap die hij nam leek het alsof de wind toenam, grijze wolken dreven de blauwe lucht weg, creërde meteen een somberdere blik op het gebied. Kleine regendruppels vielen naar de grond, het zonnetje verdween achter de donkere wolken en Sultan liet zijn hoofd een tikkeltje zakken. Even sloot hij zijn ogen, maar zodra hij ze weer opende, zag hij een schim in de verte staan; Sultan kwam tot stilstand en kantelde zijn hoofd een tikkeltje. Afwachtend of het paard hem had opgemerkt.



& Saronse




Laatst aangepast door Sultan op vr 6 apr - 3:45; in totaal 1 keer bewerkt

http://twilightgame.actieforum.com

Saronse

avatar
Your Hero ♥
Ogen al een lange tijd dichtgeknepen. Duisternis leek te heersen om hem heen. Maar dat verbaasde hem niet. Aangezien het altijd donker was al je je gen sloot. Saronse had zich weer overgegeven aan zijn slaap. Hij had al eindeloos lang last van nare dromen die rond hem aan het spelen waren. ''Laat het los!'' dwarrelde door zijn hoofd. ''Vergeet alles.'' Saronse zijn ijs blauwe ogen vlogen open en begon te fronsen. Hij lag languit gestrekt. Zijn sombere ogen gleden rustig om zich heen. Afvragend waar hij nu weer was terecht gekomen. Hij liep als een slaapwandelaar rond. Door op. Vechten tegen de slaap. Maar uiteindelijk, je kon nooit van haar winnen. Zijn lichaam en hersenen verlangde er zo naar om gewoon te uitrustten. Saronse dacht na over de worden die zoveel paarden hem probeerde in te duwen. Saronse wist uiteindelijk wel dat hij het los moest laten. Anders zou hij nooit meer in alle rust kunnen slapen. Maar hij was veel te koppig en de drang was zo verschrikkelijk groot. Hij moest ze gewoon vinden. Hij behoorde toe aan hem. En het was ZIJN taak ervoor te zorgen dat ze het goed maken. Anders was hij het nooit waardig geweest als titel. Saronse blies vermoeid. Pas als hij weet wat er met ze is gebeurt. Zal die nare dromen verdwijnen. Want dan weet hij hoe het is afgelopen. Saronse zijn zicht werd wazig. Hij probeerde nog er tegen te vechten. Maar dat was al te laat. Zijn ogen werden deze keer voor een lange tijd gesloten.
Saronse verscheen in een vallei. Een prachtige vallei. En hij wist maar al te goed waar hij was. Zijn territorium. Saronse keek rustig om zich heen. Afvragend wat deze zogenaamde nachtmerries voor hem in petto hadden. Zijn ogen richten zich rustig naar een kudde. Die zich goed aan het gras deden. Saronse keek om zich heen. Om te zien wat voor een val de nachtmerries voor hem in petto hadden. Maar Saronse kon niets verdacht opmerken. Hij nam een paar aarzelende stappen dichterbij de kudde. Behoedzaam. Oplettend wat er zou gebeuren. Vreemd genoeg... niets. Saronse zijn ogen keken teder naar zijn kudde. Die zonder zorgen vredig zaten te eten. Het lange groene gras danste in de zachte wind. Ze glinsteren prachtig. het leek wel een groene zee. Met haar krachtige golven. Een heldere blauwe rivier kronkelde in hun vallei. Ze schonk de gehele vallei smakelijk water. Saronse richtte zijn hoofd omhoog. Terwijl de wind hem met liefde streelde. De hemel was mooi blauw en een warme zon scheen fel. Saronse vergat even zijn zorgen. Was het allemaal gewoon een nare droom geweest? Saronse wilde het maar al te graag geloven. Maar diep in zijn hart wist hij dat dit allemaal maar een droom was. En die droom zal hoe dan ook eindigen. Saronse hoorde een wild geschreeuw. Zijn ogen gleden naar een wit merrieveulen. Minty. Minty was een gestoord beestje. Elke keer als ze Saronse een lange tijd niet gezien heeft reageert ze wild en stoof gevaarlijk snel op hem af. Zijn ogen keken het jonge diertje teder aan. Ze galoppeerde op hem af. De paarden in de kudde keken verbaast op. Toen ze opmerkten dat het hun leider was holden ze achter Minty aan. Saronse hield zich schrap. Hij spande zijn spieren op. Hij vreesde voor horror. Schokkende beelden die rond zijn hoofd zouden razen. Maar tot hier toe was alles zo aangenaam en vervuld van liefde. Er speelde een zorgeloze glimlach. Zijn gezicht was gespannen. Afwachtend wat er zou gebeuren. Minty vloog ruw tegen zijn borst dat Saronse enkele passen achterwaarts deed. Daarna schudde ze teder haar hoofdje tegen zijn zei kant aan zijn schouders. Saronse wreef zachtjes met zijn neus over haar kleine, krullende maantjes. Zijn ogen werden warm. Gevuld met een explosie van liefde. Zijn kudde omringde hem en keken ontroerd. Saronse keek onderzoekend om zich heen. Hij trok peinzend een wenkbrauw op. Hij miste een deel van zijn kudde. Waar was Arontay? En de rest. Zijn ogen gleden onderzoekend naar Bredon. "Bredon? Waar is de rest van de kudde." Bredon keek even weg. Alsof hij iets te verbergen had. Dat baarde Saronse zorgen. Uiteindelijk glimlachte Bredon. ''Ik weet het niet... Maar volgens mij maken ze het goed...'' Saronse keek diep in de gitzwarte ogen van de donkerbruine hengst. Waar waren ze? Saronse hoorde veulen hun fijne lach. Die had hij zo gemist. Plots stapte Minty achteruit. Saronse keek haar verbaast aan. ''Laat ze niet gaan!'' Saronse keek haar verbaast aan. "Wat? Wie kleine wildebras?" Maar ze gaf geen antwoord. "Je mag ze niet in de steek laten! Zoek ze!''

Saronse zijn ogen vlogen open en hij sprong ruw op zijn vier wankelend benen. Hij was nat van het zweet. Wat was dat nou weer voor een droom? Saronse begreep er niets van. Had het een betekenis? Had het een doel? Of sloegen zijn hersenen gewoon op tilt? Saronse keek op. Het was al licht en de vogels zongen al druk hun liederen. Saronse hijgde van de inspanningen in zijn droom. Hij kon maar beter verder trekken. Saronse begon rustig te stappen. Doelloos. Nadenkend over zijn bizarre droom. Hij was nu heel ongerust. Het werd lekker zonnig. Alles leek weer zo tevreden te zijn. In zijn harmonie. Saronse keek somber. Waar was zijn heerlijke geluk? Zijn hart dat altijd vol van warmte had geweest? Het zat er nog wel. En die schonk hij altijd aan paarden. Maar hij gunde zichzelf niet die heerlijkheid. Saronse had echter geen idee hoe lang hij heeft zitten rondhangen. Zijn mooie blauwe ogen stonden neutraal en strak. Saronse kwam ergens in de heuvels terecht. Plots veranderde het weer zo snel. Saronse keek verbaast naar boven. Wolken. Alles om zich heen werd somber. Saronse kreeg een rilling over zijn gevoelige lichaam. Hij kreeg een bosje in het oog. Misschien kon hij daar wel eventjes schuilen en tot rust komen. Maar hoe dichterbij hij kwam. Hoe sterker een paardengeur werd. Saronse stond uiteindelijk stil. Maar angst had hij niet in zich. Hij keek rustig op. Zijn ogen gleden zoekend naar een paard dat zich daar mogelijk in schuilde. Uiteindelijk grepen zijn twee ijsblauwe ogen de ogen van de vreemdeling. Het leek een sterk figuur te zijn. Saronse onderzocht het vreemde dier even. En uiteindelijk besloot hij de hengst te verwittigen dat hij niets van kwaad in zin had. " Goedendag, excuses. Ik had echter niet opgemerkt dat deze schuilplaats al in gebruik was." Sprak Saronse op een rustige en vriendelijke toon. Hij toverde een vertrouwde glimlach op zijn ruwe lippen.

Sultan

avatar
VIP
You can’t have a rainbow, without a little rain.


Nog steeds stond hij op dezelfde plek als waar hij al een aantal minuten onbewegelijk stil gestaan had. Ontspannen, maar zijn zintuigen waren zeer alert toen het paard voor hem telkens dichterbij kwam. Toch bleef hij rustig, straalde hij vriendelijkheid uit en trots; iets wat je altijd bij Sultan zag, aangezien hij een leiderfiguur was. Fier hief hij zijn hoofd op, duwde zijn oren naar voren en had zijn hoofd nog steeds heel lichtjes gekanteld. Zijn lichaam raakte een boom, het grote bladerdek hield de regen tegen; maar niet voor lang. Ook de waterdruppels zouden op den duur te zwaar worden voor de lichte blaadjes, waardoor er toch enkele natte druppels zijn vacht zouden raken. Maar voor nu stond hij nog wel een hele tijd droog, aangezien het enkel en alleen nog maar miezerde. Sultan richtte zijn reebruine ogen op de hengst die hem kwam vergezellen, waarschijnlijk ook schuilend voor de regen. Andere paarden zouden hen nu aanstellers vinden, maar de regen maakte je ziek en dus zwák. Iets wat hij niet kon gebruiken als leider zijnde, hij had zijn energie nou eenmaal hard nodig om alles lopend en actief te houden, een verkoudheid kon hij daar absoluut niet bij gebruiken.
De stem van de hengst weerklonk in zijn gehoor, kalm draaide hij zijn hoofd in de richting van het gevlekte paard. Zachtjes grinnikte hij even, schudde vervolgens een enkele keer zijn hoofd toen de eerste regendruppel het grote bladerdek door wist te komen. ‘‘Je hoeft je niet te verontschuldigen, het is immers niet mijn schuilplaats. En zo alleen is ook niet alles met dit weer.’’ Tijdens zijn woorden had hij zijn blik weer naar voren gericht, volgden zijn ogen alle kleine druppels die her en der van de bladeren afgleden. Waardoor een zachte tik hoorbaar was als ze opgezogen werden door de droge grond, die duidelijk wel wat vocht kon gebruiken. Hij zweeg, een grimas sierde zijn gezicht en zijn grote ogen gleden even kort tussen de bomen door, waar hij een jong hert opmerkte, die door het oogcontact angstig de bosjes in rende. Bijna onhoorbaar zuchtte hij even, vestige zijn aandacht weer op de hengst die ondertussen langs hem was komen staan. ‘‘Mijn naam is Sultan trouwens. Aangenaam.’’ Nadat hij zich had voorgesteld knikte hij vriendelijk naar de nog onbekende soortgenoot, maar één ding wist hij zeker; het was een goedzak, net als hij zelf was. Gedonder was hoorbaar in de verte en Sultan sloot zijn ogen, spitste zijn oren en nam de geur van nat geregende grond eventjes kort in zich op.

Langzamerhand trokken de donkerste wolken steeds meer over het gebied, Sultan had zijn ogen geopend en keek naar het practige schouwspel. Lichtflitsen vormde kronkelende, bijna witte lijnen wat goed zichtbaar was door de donkergrijze lucht. Nergens was het zonnetje meer te bekennen, het was ook meteen erg afgekoeld en een ijzige wind schreed over het gebied, liet Sultan even kort rillen; koud. Daarnet was het nog een heerlijk weertje, om het moment hoorde je ook geen enkel dier meer. Het was doodstil, enkel de ademhalingen van de twee paarden, het getik van de regendruppels en de donderslagen die na echode over het geheuvelde land. Het werd alsmaar donkerder en het enigste wat het gebied af en toe nog verlichtte, waren de lichtflitsen.

http://twilightgame.actieforum.com

Saronse

avatar
Your Hero ♥
Saronse bleef nog op een afstandje staan. Gewoon voor de zekerheid. Zijn aandacht was volledig op de zwarte hengst gericht. Saronse snoof even. Een sterke geur die hij al eerder tegen het lijf was gelopen ging door zijn gevoelige neusgaten. Hij trok even een wenkbrauw en dacht eventjes na. Saronse werd al kletsnat van de regen. Maar dat kon hem echter niet deren. Het deed zelfs goed. Het was best een aangenaam temperatuur dus hij zou er tegen kunnen. Hij sloot zijn ijs blauwe ogen even en er kronkelde een genietend glimlach op zijn lippen. De druppels gleden naar beneden. Het kriebelde heerlijk. Saronse kon zich herinnerden hoe hij en zijn kudde reageerde op de regen. Feestje! Lekker in de regen galopperen en gek doen. Waarom ze dat deden en hij meedeed wist hij niet. Maar ach, ze hadden veel lol gehad. Saronse zijn ogen vlogen open toen hij voor het eerst de stem van de vreemdeling te horen kreeg. ‘‘Je hoeft je niet te verontschuldigen, het is immers niet mijn schuilplaats. En zo alleen is ook niet alles met dit weer.’’ Saronse grijnsde. "Goed, dan kom ik je vergezellen." Saronse verplaatste zich in de bosjes. Natuurlijk gaf het niet veel beschutting. Zeker niet met die jonge blaadjes. Maar het hield toch een deel tegen. Saronse was doorweekt. Nou ja, alleen de buitenkant van zijn vacht. Binnen zijn vacht was het lekker warm en droog. Door een goeie vetlaag. Saronse staarde even tevreden voor zich uit. Het was wisselvallig weer vandaag. Af en toe verscheen de zon. En af en toe verscheen de regen. Saronse zijn ogen gleden naar de hengst. Toen hij zijn stem weer liet horen. ‘‘Mijn naam is Sultan trouwens. Aangenaam.’ Saronse glimlachte naar Sulten en knikte. "Aangenaam Sultan, mijn naam is Saronse." Weerklonk zijn aangename stem. Die helder en vriendelijk klonk. Zijn zachtaardige karakter was aanwezig. Saronse keek op toen hij hevig gedonder hoorde. De wolken waren weer eens aan het knokken. Saronse grijnsde bij die gedachte. Saronse bries krachtig en schudde zich uit. Hij kreeg vervelende kriebels. Saronse keek ook even naar het prachtige gebied dat actief bezig was. Zijn ogen gleden uiteindelijk naar Sultan. "Ik herken je geur... Ik heb twee paarden uit dezelfde kudde tegen het lijf gelopen die hetzelfde geur met zich meedroegen." Saronse bekeek de hengst rustig. Kai en de gekke Multicolour. Beiden waren speciale karakters. Kai had een verschrikkelijk verleden maar was een sterke en dappere merrie. En Multi was een vrolijke gek die veel te veel suikers in haar bloed had. Zijn zwarte maantop viel voor zijn blauwe ogen. Die Sultan vriendelijk aankeken.


Soooorrry flutjeuuu :p

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Soortgelijke onderwerpen

-

» [Deputy Ceremony] Fresh start

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum