Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Shine bright like a diamond ~ Saronse + Laïna

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

Laïna

avatar
Wat had je eigenlijk aan het leven als je niets kan zien? Je kon in elk geval niet teleurgesteld worden door de wereld om je heen, maar de bruin gevlekte merrie miste gewoon iets. Iets wat ontbrak. Haar zicht had plaatsgenomen voor een beter ruik vermogen en een beter hoor vermogen. Ja, ze kon van alles ruiken. Ze kon haar omgeving plaatsen door middel van haar neus. Want iemand moest het doen, dus als haar ogen het niet deden moest haar neus het maar doen. Ze haatte het, ze voelde zich als een gehandicapte. Ergens was ze ook wel een gehandicapte, maar ze was te koppig om het onder ogen te komen. Ze was een verschrikkelijk lieve en warme merrie, maar ze was verdomd koppig. Ze kon ook geen Nederlands, ze sprak Engels en een beetje Frans. Haar Nederlands was gewoon beroerd en ze probeerde het echt te leren, maar het lukte haar gewoon niet makkelijk. Ze was een doorzetter een vechter een echte held, maar een andere taal leren was hoog gegrepen voor haar. Misschien wel té hoog gegrepen. Op momenten dat ze zoiets besefte voelde ze zich machteloos, hopeloos haast. Het enige wat ze goed kon was ruiken. Net als dat ze nu rook dat ze zich tussen allerlei bloemen bevond. Een harde wind was inmiddels opgestoken en de hoge bloemen kietelde haar buik. Haar langen manen wapperde sierlijk naar achteren. Regen was opkomst, een kleine zomerse bui, dat was misschien het enigste voordeel aan haar o zo geweldige reukvermogen, ze rook het gewoon als er regen opkomst was, de rustige geur voor de bui, het was dan ook zo stil, als ene diepe adem voor regen, een langdurige zucht. Laïna brieste zachtjes. Ze schudde haar hoofd wild en draafde aan. Ze bewoog zich zo sierlijk dat het net leek alsof ze zweefde, haar lange manen vielen prachtig langs haar nek, haar zwarte kijkers waren geopend maar zagen niets. Haar staart was een beetje geheven en vloog zo achter haar aan zonder te wapperen gleed hij stil door de lucht. Laïna versnelde haar pas en galoppeerde aan, nog steeds leek het alsof ze zweefde zo sierlijk bewoog ze zich. Ergens was ze best een mysterieus verschijnen. Ze was prachtig om te zien, ze had sierlijke lange manen en staart. Haar ogen waren aan beide kanten omcirkeld met wit dat vanaf haar neus omhoog liep. Ze had een grijze neus en een egale bruine kleur met zwarte manen en staart. Haar grijze lippen waren sierlijk omhoog gekruld in een warme glimlach. Maar haar ogen straalde een soort verdriet uit, een gemis, want ze mistte iets. Ze mistte haar o zo dierbare zicht. Van buiten was ze geen haartje gekrengd en klopte alles, ieder haartje zorgde voor het prachtige geheel Laïna, maar vanbinnen was ze stuk want ze wou zo graag kunnen zien, ook al was het maar voor een uur, ze wou gewoon een keertje de wereld om haar kunnen bewonderen kunnen bekijken. Langzaam kwam ze tot stilstand. Haar staart was nog steeds geheven maar haar manen vielen weer sierlijk langs haar nek en haar voorpluk bedekte haar linker oog.


Out of Character:

Enkel en alleen Saronse


http://www.youtube.com/watch?v=vo_vuqIMeQU <3

Saronse

avatar
Your Hero ♥
Zijn ijs blauwe ogen staarden nadenkend voor zich uit. Saronse stond nu elke dag zo voor zich uit te staren. Totaal in gedachten verzonken. Iki, Saronse 's beste wolven maatje bleef uit bezorgdheid zoveel mogelijk bij Saronse. Maar vroeg er niet naar wat er scheelde. Saronse at ook minder dan daar voor. Maar zorgde er voor dat hij niet ondervoed geraakte. Hij had gewoon niet veel eten. Iki lag hoog op een rots vlak bij Saronse. Zijn ogen steeds op Saronse gericht. De laatste tijd was de sfeer ook niet zo fantastisch. Iki gaf het op. "Oké, nu ben ik het zat!" Iki rekte zich uitgebreid uit en sprong soepel van de rots af. Iki gromde mopperend. Saronse richtte zijn oor naar Iki. "Vertel me nu eens wat je dwars zit?" Saronse richtte zijn hoofd naar Iki. Hij wilde niet over zijn zorgen praten. Zo was Saronse, altijd bereid iedereen te helpen. Maar schoof zijn zorgen altijd weg. Nooit zorgde hij voor zichzelf. Hij wilde niet dat Iki zich zorgen zou maken. '',Niets hoor... Ik slaap de laatste tijd gewoon onrustig.,'' Mompelde Saronse. Iki grijnsde. "Jaja, en wat nog? Heb je problemen met je vriendinnen?" Zei Iki met een sluwe grijns. Saronse 's nek haren gingen omhoog. Maar ging er niet op in. "Ahh, kom op droom prins! Vertel me nou wat er is." Saronse begon nukkig te vloeken. Iki ging met een big smiley voor Saronse staan. En kwispelde nog eens plagerig. Saronse slaakte een diepe zucht en liet zijn hoofd laag zakken. Zijn lange zwarte manen vielen over zijn geheel gezicht. '',Kai vindt me leuk en... nou ja ze overtuigde me maar al te duidelijk...,'' Iki knikte en deed nu even serieus. Omdat hij wist dat Saronse niet graag over zulke dingen sprak. Over het liefdes onderdeel. Saronse wilde altijd direct over een ander onderwerp beginnen als Iki naar Saronse 's relatie vroeg. "So...?" Vroeg Iki. '',Wel... Ja... ik weet nog niet zo goed wat ik voel... En je weet wel met die situatie van Kenta maakt het allemaal nog erger...,'' Iki wist wat er misschien zou gebeuren. Saronse had het al aan zijn beste vriend verteld. Iki wist alles van Saronse. Echt alles, Iki kende Saronse dan ook door en door. "En Raafje? Was dat niet een vonk van jou? Of zag ik het verkeer." Saronse voelde zijn gezicht gloeien. '',N... Oké KAPEN!! F*ck This Sh*t! I'm leaving!!,'' Saronse had hier geen zin meer in en zette een drafje in. Iki holde achter Saronse aan met een big smiley. "Ik neem dat aan als een ja?" Grapte Iki en besloot maar op te geven. Hij zal er misschien nooit achter komen. De jonge wolf snapte niet waarom Saronse het zo moeilijk voor zich maakte? Liefde was toch iets simpel? Of niet? Saronse draafde naar een prachtige bloemen zone. Zoete geuren mengde zich in de lucht. Dit bracht Saronse even tot rust. Zijn hoofd werd leeg. Hij werd zwijgzaam gevolgd door Iki. Die geen woord meer gezegd had. Uiteindelijk kreeg hij in de verte een paard in het oog. De zon brandde in Saronse's gezicht. Dus kon hij haar niet zo goed zien. Saronse ging over in een ruime stap. Uiteindelijk zag hij haar een stuk beter. Ze zag er beeldschoon uit. Zoals de meeste merries die hier rond liepen. Maar was haar karakter net zo mooi als haar prachtige lichaam? Wie weet. Saronse stopte op een voldoende afstand en boog eens beleefd voor de dame. Die begroeting deed hij wel vaker. '', Heerlijk plek nietwaar?,'' Begon Saronse. Saronse was niet zo niemand die aankwam hollen en meteen zijn naam naar een vreemde toe gooide. Eerst wilde hij meer weten over haar. En dan verdiende ze zijn naar waardig.

Laïna

avatar
Een hengst naderde haar en weer miste ze haar zicht. Ze wou de goede oude dagen terug, dat ze nog wel kon zien. Ook al was dat maar voor een half jaar geweest. Maar ze mocht nu niet piekeren over het verleden, ze had haarzelf ooit gezegd dat nooit te doen. '', Heerlijke plek nietwaar?,'' Zei de hengst met zijn heerlijke stem tegen haar. Wablief? Haar donkere ogen keken hem nietszeggend aan, maar haar hoofd was een beetje schuin en haar oren een beetje naar achteren waardoor het duidelijk was dat ze hem niet begreep.
,,Sorry.. Can you… Speak English or French?’’ Haar stem was zacht en voorzichtig. Ze wou niet voorschut staan, maar wat moest ze met de hengst aan als hij geen Engels of Frans kan spreken?


~Nog lange niet af nog lang niet af~

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum