Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

“Sometimes the questions are complicated and the answers are simple.”

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

Dygur

avatar
Verward schudde hij zijn donkere hoofd. Zijn zachte, donkerbruine snuit rimpelde zich voorzichtig, alsof hij voorzichtig was om meer rimpels te krijgen rond zijn mond. Het waren vooral rimpels van ouderdom, maar dat nam niets weg van het feit dat paarden standaard een gerimpelde snuit hadden. De oorzaak van zijn verwarring was vooral gericht op de kuddes, of eerder het verhaal eromheen. Hij was al bekend met de Quiet Sparkle en als hij het goed wist was het een best stabiele kudde, enkel hier en daar een verwisseling van leider. Echter had hij verhalen gehoord over zijn beste vriendin Magnifico. Ze was drachtig van haar tweede veulen, ze was ergens in het eindstadium, maar was ook de kudde in deze periode kwijtgeraakt. Nu was ze op oorlogspad, banjerend van het ene blijvend lid naar het andere, niet bang om ze te zeggen dat ze verraders waren, waardoor ze op haar beurt veel heisa over zich heen kreeg. Nu was hij bang dat, als hij de merrie wilde zien, ze hem voor hetzelfde uit zou maken. Of het hem iets zou schelen was de tweede vraag, maar het zou hem zeker teleurstellen als hij een boze vriendin over zich heen kreeg, want, hoe ‘verraderig’ het ook was: Hij zou hinniken naar Sultan, en hij wilde per sé in de kudde komen.
Dygur had zijn donkerbruin/grijze oren naar voren geplaatst, de afgelopen jaren was hij donkerder geworden, hij had een lichtbruine snuit, met een hele donkere vacht en vaste plekken waar de grijze haren het voor het zeggen hadden. Het was een moeilijk negerende feit: Hij werd oud, en eerlijk gezegd beviel het hem helemaal niet. Goed hij was tien en een half, maar hij was altijd een actief paard geweest met een best positieve uitstraling. Dat was hij, eerlijk gezegd, in de loop der jaren kwijtgeraakt. De hengst kon nog wel eens een uitschieter hebben, ‘oude brombeer’ hoorde hij ook wel vaak, toch, voor de paarden waarvan hij hield was hij een toffe peer.
De bloemen die hij zag reikten tot een groot gedeelte van zijn lichaam. Voor een kleine pony was hij nog wel eens extra klein, altijd geweest, zou hij altijd blijven. Hier hoopte hij Sultan te kunnen spreken. In het verleden was hij al zijn eerste lid, en daarvoor had hij een belofte gelegd dat hij hem zou steunen. Dat was weliswaar ver in het vroeger, maar hij hield zich aan zijn woord. Waarschijnlijk was hij ook de eerste die zou hinniken naar de hengst die niet al te veel lof kreeg op het moment. De oude hengst hoopte op een paar spannende jaartjes voordat hij dit leven mocht verlaten. Hij was wel gelukkig, hij had een tijd geleden een beste vriend gevonden, waar hij veel van hield. Vriendschappen zouden niet door hem verbroken worden. Tenminste niet bij degene waar hij sterke bonden mee had gesloten.
Dygur grijnsde zijn versleten tanden bloot en hief zijn oude hoofd krachtig de lucht in, waarbij een schor geluid uit zijn keel schoot, luid genoeg voor de zwarte hengst om het te horen.


Sultan & Pearl

http://catsparadiso.actieforum.com

Sultan

avatar
VIP
De zoete geur van de verschillende bloemsoorten mengde zich samen in zijn neusgaten. Hij zuchtte eens diep, schudde kort zijn gehele lichaam en liet zijn reebruine kijkers over het enorme, eindeloze bloemenveld glijden. Nog steeds had de woede die de afgelopen dagen in zijn lichaam zat, hem nog steeds niet met rust gelaten. Hij kon het gewoon níet begrijpen. Misschien dat hij het nu maar even aan de kant moest zetten, zodat hij eindelijk weer kon genieten van het leiderschap en alle paarden om hem heen. Op deze manier werd het voor niemand gezellig natuurlijk. Sultan maakte een overgang naar een draf, gooide een enkele nijdig zijn achterhand de lucht in en zijn fikse draf, maakte al snel plaats voor een krachtige maar zeer ongecontroleerde galop. Even al zijn frustratie eruit gooien, als hij dan eventueel iemand tegen zou komen, stond hij daar tenminste niet met zijn frustrerende en chagrijnige humeur.
De zoete geur van het gebied bleef sterk in zijn neusgaten hangen en hij had het idee dat die geur alleen maar versterkt werd naarmate hij hier langer was. Heerlijk, een enorm verschil met het Moeras. Hoe paarden dat een amuserend en fijn gebied konden vinden, was hij nog steeds niet achter en dat ging waarschijnlijk ook niet gebeuren, aangezien hij zelf een enorme goedzak was. Slechte paarden vonden het blijkbaar een prachtig en geweldig gebied, maar Sultan vond er maar weinig aan. Hij was véél liever hier, alleen de geur zorgde er al voor dat zijn frustraties langzaam zijn lichaam verlieten. Dat werd tijd, hij had geen zin meer om met die opgekropte gevoelens rond de te dwalen, daar werd zijn humeur alleen maar slechter van.

Een hinnik galmde over het gebied. Héél bekend voor Sultan, maar hij kon er niet meteen opkomen van wie de hinnik afkomstig was. Al nadenkend maakte hij een overgang naar een draf, liep de richting uit van het geluid, maar aangezien hij wind in de rug had, kwam de geur van het paard niet zijn kant op en kon hij niet verklaren van wie de hinnik was. Desondanks wist hij zeker dat het iemand was die hij kon, misschien een oude bekende? Sultan snoof luid, toen een kleine pony op zijn gezichtsveld kwam wist hij het meteen; Dygur! Wauw! Wat was dát lang geleden! Enthousiast galoppeerde hij op de kleine hengst af, kwam tot stilstand en keek hem aan met een brede grijns. 'Dygur! Dat is lang geleden!' Sultan was dan ook enorm blij hem ook weer eens tegen te komen, maar echt heel herkenbaar was hij niet meer; zijn vacht was immers donkerder geworden en hij was ook niet meer de jongste, net als Sultan zelf. 'Vetel eens, hoe gaat het met je en waar heb je al die tijd gezeten?'

http://twilightgame.actieforum.com

Dygur

avatar
De wind verraadde de plek waar de hengst zou arriveren, het was dichtbij, dus de hengst zou binnen een paar minuten moeten komen.
Dygur grijnsde voor de tweede keer, hij kon het niet laten om uit te kijken naar de hengst die ietsjes jonger was dan hij. Het verheugde hem dat zijn vriend zo snel kwam, want het was echt een kwestie geweest van gissen of hij hier was. Dygur zou in ieder geval niet bij de moerassen komen hinniken, zo stom was hij ook weer niet.
De gitzwarte hengst bereikte zijn zicht al snel, en hij zag de emoties flitsen op het gezicht van Sultan. De draf van de grote hengst werd beëindigd en de Dygur werd enthousiast begroet met een brede grijns. Dygur steigerde laag en bekeek Sultan voor een klein momentje. ‘Sultan! Ik kan niets anders dan beamen dat het veel te lang geleden is,’ de oude hengst had een bescheiden grijns dat om zijn lippen speelde. Hij voelde zich wel jong genoeg om de zwarte een jolige stoot op zijn schouder te geven.
'Vertel eens, hoe gaat het met je en waar heb je al die tijd gezeten?' Met een grijns zette hij een stapje terug en boog overdreven naar de leider van de Quiet Sparkle. De respect die hij vroeger voor de hengst had liggen was weggevaagd, en dat was puur omdat Sultan allang moest weten dat geen ‘baas’ was, maar een goede vriend. ‘Het gaat goed Sultan. En hoe gaat het met jou?’ vroeg hij geïnteresseerd. ‘Ik heb me een beetje op de achtergrond gehouden, er was een lange tijd niets te doen, beetje saai,’ antwoordde hij lachend. ‘Maar ik had je voor iets heel anders geroepen: Heb je nog plek voor deze grumpy oude hengst dat geen interesse heeft in merries maar in hengsten?’
Hij grijnsde scheef en zijn lichtbruine snuit werd daarbij gerimpeld als een oude tomaat. ‘Maar ik hoorde dat je niet geliefd bent bij Magnifico,’ mompelde hij treurig, ‘waarom haat ze jou en Pearl zo?’ dat was nummer één van de brandende vragen die door zijn hoofd spookten. Snuivend pikte hij een bloempje op met zijn zachte snoet en at hem langzaam op.

Af (:

http://catsparadiso.actieforum.com

Sultan

avatar
VIP
Sultan had nooit verwacht Dygur nog een keer tegen te komen, dat verklaarde dus ook de verbaasde blik in zijn bruine ogen. Desondanks was hij natuurlijk enorm blij om de kleine, iets oudere hengst weer een keertje te zien! Nadat hij had gesproken, werd de glimlach op zijn gelaat alleen maar breder. Een licht briesje zorgde ervoor dat de licht bezwete plekken op zijn lichaam langzamerhand weer begonnen op te drogen, de temperatuur was immers hoog en met zijn donkere vacht was dat niet altijd een voordeel.
'Met mij gaat het ook prima. Ondanks alle onenigheden.' Helaas, maar het was nou eenmaal zo. Er waren paarden die niet konden accepteren dat ze van hun troon waren gestoten. De merrie was enorm kinderachtig bezig en ondertussen was hij het meer dan spuugzat, maar het was niets iets waar hij nu over wilde gaan praten; hij wilde wel eens horen van Dygur wat hij allemaal had uitgespookt. Al snel kreeg hij een antwoord op zijn vraag; niet veel dus. Hmm, het onderwerp zou uiteindelijk toch wel in het gesprek worden gegooid; het ging immers heel Dream Horses ondertussen rond. De volgende woorden van Dygur zorgde ervoor dat hij even enthousiast knikte. 'Ja, tuurlijk! Er is meer dan genoeg plaats! Ook voor deze oude grumpy hengst die op hengsten valt.' Sultan lachtte even kort, duwde zijn neus even vriendschappelijk tegen de hals van de hengst aan en snoof zachtjes. En zoals hij al had voorspelt, kwam het onderwerp uiteindelijk toch in het gesprek. Hij kon er dus absoluut níet onderuit komen.

'Jup, dat klopt.' De glimlach die daarnet nog op zijn gelaat te zien was, verdween abrupt. Meteen voelde hij hoe de woede zich langzaam in hem opkropte. Sultan nam even goed en diep adem, stay calm. 'Het is een vaag verhaal, maar het komt erop neer dat ze kwaad op mij is omdat ik haar kudde heb 'afgepakt' en volgensmij haat ze me nog meer omdat ik met Pearl ben. Waarom ze Pearl haat weet ik niet, aangezien ze haar niets heeft aangedaan, voor zover ik weet dan.' Sultan glimlachtte even ongemakkelijk. Hij had het er liever niet over, hij was absoluut niet iemand die snel ruzie maakte en áls hij onenigheid had met iemand, hield hij dat liever voor zichzelf. Hij wilde zijn problemen niet aan iedereen zijn neus hangen. Dat Magnifico graag aan iedereen wilde vertellen dat ze hem en Pearl haatte, prima, maar zo kinderachtig was hij niet.

http://twilightgame.actieforum.com

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum