Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Home sweet home. (Lloyd)

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Home sweet home. (Lloyd) op ma 21 jul - 9:39

Curlin

avatar
Golven rolde krachtig richting het zand. Zorgde ervoor dat het zand donkerder kleurde. Veel wind stond er niet, slechts een lichte bries. Het water zorgde voor een kleine verkoeling, het was niet veel maar beter als niets. Kort hief de voskleurige merrie haar hoofd, schudde hem ietsjes heen en weer terwijl haar voorpluk mee bewoog met de beweging. Haar sierlijke hoofd was geen haar veranderd in de jaren die voorbij gevlogen waren. Soms leek de tijd sneller te gaan dan dat het daadwerkelijk was en op sommige momenten juist langzamer. Een verleden had littekens aangebracht op het sierlijke gespierde lijf van de merrie, iets te dun was ze echter van het zwerven. Enkele maanden was ze weg geweest uit Dream Horses, het had haar lichamelijk slecht gedaan maar geestelijk goed. De hengst die haar meerdere malen pijn gedaan had, was vertrokken uit dream horses, wat ze tenminste gehoord had. Te veel hoop had Curlin gehad in haar leven, te loyaal was geweest. Kort snoof ze, de gedachtes aan de hengst zorgde voor boosheid. In krachtige beweging bracht ze haar lichaam naar voren, sierlijke drafpassen zorgde ervoor dat haar manen wapperde in de wind, haar staart hing als een vlaggenmast achter haar gedragen. Net iets voor het water stopte Curlin. Ademde diep in, de zeelucht maakte haar neusgaten vrij en maakte haar hoofd ook leeg. Er waren geruchten rond gegaan over een nieuwe neutrale kudde, misschien was er in deze kudde ook plaats voor haar. Als het mogelijk was, als er plek was. Meestal leefde Curlin op zichzelf, trok ze zich niks aan van andere paarden maar de laatste tijd zocht ze toch meer het gezelschap van andere op. Tenminste dat probeerde ze alleen kwam ze nauwelijks andere paarden tegen. Kort snoof ze terwijl het koude zeewater haar hoeven bedekte en haar kogel net raakte. Heerlijk was het. Paradox was de naam van de nieuwe kudde met aan hoofd de hengst Lloyd. Curlin hief haar hoofd terwijl een paar korte harde geluiden die gehinnik werden genoemd haar keelgat verlieten. Lichtelijk benieuwd naar de hengst en afwachtend stond Curlin te genieten van het heerlijke koele zeewater.

&& Lloyd

2 Re: Home sweet home. (Lloyd) op di 22 jul - 8:56

Lloyd

avatar
Een krachtige hinnik bereikte zijn oren. Lloyds hoofd vloog spontaan omhoog van het grazen, de groene sprieten staken nog uit zijn mond. Snel kauwde hij ze weg en zijn oren draaiden in het rond op zoek naar de locatie van de zender van de hinnik. Al snel concludeerde de zwarte hengst dat het geluid van de kust kwam, en hij realiseerde dat hij nog een lange reis voor de boeg had. Soepel sprong de hengst aan in een nette handgalop en begon de lange weg die hij nog moest afleggen.
Dit was de tweede hinnik in korte tijd en hij was blij dat zijn kudde eindelijk een keer aansloeg. Hij wist vanzelf dat de eerste neutralen zich snel zouden melden. Het land dat zich Dreamhorses noemde, begon ook al levendiger te worden. Hij merkte meerdere geuren op en vaker zag hij verse hoefafdrukken in de grond. Zijn mondhoeken krulden vrolijk omhoog. Hij verlengde zijn passen en verhoogde het tempo.
Het duurde ongeveer een half uur voordat hij de zachte grond onder zijn hoeven voelde. Hij was bezweet van het galopperen. Hij had bijna in een stuk op een hoog tempo gerend. Hij had een goede conditie en hij had een passie voor snelheid. In de verte zag hij een stipje bij de rand van het strand staan. Lloyd galoppeerde naar de golven, daar waar de grond minder mul was dan het zachte zandstrand waar hij nu doorheen ploeterde. Hij voelde het zeewater aan zijn hoeven likken toen hij dichterbij kwam. Hij maakte een overgang naar stap en keek naar het dunne laagje water dat op en neer naar zijn hoeven streek. Hij keek weer naar het paard in de verte en het lange rechte stuk open strand voor hem. Het was te verleidelijk.
Als een kanonskogel vloog de zwarte hengst naar voren. Hij duwde zijn neus naar voren en zette krachtig af tegen de grond. Hij strekte zijn benen zo ver mogelijk en hij vloog als een speer naar het paard toe. Zijn hoeven dreunden tegen de grond en zijn staart wapperde achter hem aan. Hij versnelde nog steeds en het paard werd met de seconde beter zichtbaar.
Opeens realiseerde dat hij wel heel dichtbij was en hij gooide de rem erop. Hij kon echter niet snel genoeg afremmen en hij rende het paard voorbij. 'Shit,' mompelde hij kort. Hij wist tot een draf te komen en hij maakte een rechtsomkeert. Snel draafde hij naar de merrie toe en stopte voor haar neus.
Zijn ogen gleden snel over de voskleurige arabier. Ze was werkelijk een plaatje. Hij kromde zijn mondhoeken galant omhoog, al betrapte hij zichzelf erop dat hij hijgde. Het zweet stond dan ook op zijn hals en tussen zijn benen. Hij grijnsde een beetje verontschuldigend naar de merrie en nam de tijd om op adem te komen.
'Hallo,' groette hij de merrie kort. 'Lloyd, leider van de Paradox, aangenaam.' Hij knikte een keer snel naar haar en betrapte zichzelf erop dat hij nog steeds een beetje hijgde.
'Vanwaar de interesse in mijn kudde?' beet hij het spits meteen maar af. Hij wilde dit snel afhandelen. Hij moest nieuwe kuddeleden, anders kon hij zijn kudde amper een kudde noemen.

http://www.dreamhorses.biz

3 Re: Home sweet home. (Lloyd) op di 22 jul - 10:37

Curlin

avatar
Diep ademde Curlin in waardoor haar ribben zichtbaar werden, snel ademde ze weer uit. Iets wat ze niet te vaak moest doen, het maakte haar op een manier kwetsbaar, iets waar ze niet van hield. Iets wat ze te lang was geweest in haar verleden. Haar verleden als renpaard. Als twee jarige moest Curlin al races lopen, niet dat ze het erg vond maar fijn was het niet als er iemand op haar rug zat met een riem die te strak om je buik zat, een bit dat sneed in je mond omdat er te erg in getrokken werd. De stallen waar je het grootste deel van de dag in stond. Het was niks geweest, gelukkig had één van de stalhulpen haar destijds bevreid, aangezien de merrie minder ging eten, minder levenslust had getoond. Kort schudde ze haar hoofd, vrijheid had haar gelukkig gemaakt. Niks in haar leven had beter gekunt, misschien de keuze van partners maar dat was totaal iets anders. Minuten verstreken terwijl gedachtes de loop namen in haar hoofd. Hoeven weer klonken op een afstand terwijl Curlin haar hoofd draaide in de richting van het geluid. Een zwarte hengst kwam haar kant op. Op een of andere manier moest ze meteen weer aan Sultan denken, de hengst waarmee ze een verleden had, één verleden waar ze niet meer aan wilde denken. Kort snoof ze, schudde haar hoofd. De geur was gelukkig totaal anders, ookal was hij wel sterker. Een leider. Als een kanoskogel kwam de hengst op haar af, nooit in staat op tijd te stoppen. Misschien haar wel te raken. In een paar sierlijke drafpassen ging ze naar voren en draaide 180 graden om weer met haar voorhand richting de hengst te staan. Het was zo lullig om een ander paard te begroetten met een kont naar diegene gericht. Een lichte grijns sierde haar snoet bij deze gedachte, het speelde zich kort af in haar gedachtes. Haar ogen gleden over de hengst terwijl hij kort hijgde. Zweet droop van zijn gespierde pikzwarte hals af. Kort greens ze terwijl ze luisterde naar de woorden die hij sprak. ´Hallo,´ Een korte groet waarna hij verder sprak. ´Lloyd, leider van de Paradox, aangenaam´ Kort knikte Curlin. Hallo, aangenaamd Lloyd. Een lichte grijns sierde haar snoet terwijl ze sprak. Haar stem klonk zoals altijd, zachtaardig. Mijn naam is Curlin. Stelde ze zichzelf kort voor. Terwijl de hengst had geknikt, viel het haar op dat hij nog lichtjes hijgde. Een grijns sierde haar snoet weer toen ze dit op merkte. Galopperen door het zand, was altijd zwaar. Hoe goed je conditie ook was, het bleef vermoeiend en een goede kracht training voor de spieren. ´Vanwaar de intresse in mijn kudde?´ Kwam de hengst meteen ter sprake. Waarom ze in zijn kudde wilde, hoe kon ze dicht het beste formuleren. Dat was altijd maar weer de vraag. Welke woorden je moest gebruiken, of je de juiste woorden wel gebruikte. Natuurlijk ook of de ander het juist begreep en opving. Soms raakte Curlin verstrikt in haar eigen gedachtes. Een denker en een doener was de merrie, ze was graag bezig op welke manier dan ook. ´Waarom ik intresse heb in je kudde´ begon Curlin terwijl ze met haar staart enkele vliegen verjoeg die zich op haar flanken hadden genesteld. ´Een goede kudde kiest voor één kant, evenals een slechte kudde. Ik wil me bij geen van deze kanten voegen. Ik wil hier tussen geen keuze maken.´ Kort ademde Curlin in, iets te diep waardoor haar ribben weer kort zichtbaar waren geworden. Kort wierp ze haar hoofd weg bij de hengst vandaan. Sloot haar ogen voor één seconde om zich daarna weer tot de hengst te richten. Ik ben één neutraal iemand, en zou me ook graag bij een neutrale kudde willen voegen. Mits de leider er mee akkoord gaat.´ Een lichte grijns sierde haar lippen. ´Ik kan wel zeggen, ik wil erbij of iets gaan eisen in die richting, maar zo ben ik niet. Nee heb je en ja kan je krijgen, en dan is het afwachten wat je wil beslissen. Zou je me in de kudde willen ?´ Veel sprak Curlin niet, maar als ze sprak waren het meestal wijze woorden, of zinvolle woorden. Altijd was er een betekenis in te vinden.

Ik had een beetje inspiratie, haha sorryy  YEAH 

4 Re: Home sweet home. (Lloyd) op wo 23 jul - 9:26

Lloyd

avatar
Hij had nog niet de tijd genomen om de merrie voor zich eens goed te bekijken. Een vluchtige blik was voor hem nooit genoeg. Aan haar tengere bouw kon hij meteen zien dat ze een Arabier was. Een chique ras, met enige souplesse van dien. Het kenmerkende elegante hoofdje misstond haar dan ook zeker niet.
Hoe oud zou deze merrie zijn? Ze leek een volwassen en volgroeid paard, al leken Arabieren volgens hem eeuwig jong. Hij kon het mis hebben, misschien zou deze merrie toch nog jong zijn.
De merrie knikte toen hij zich had voorgesteld. Ze grijnsde naar hem, waardoor hij zijn oortjes eens geïnteresseerd wiebelde, waarna zijn mondhoeken omhoog kropen tot een vrolijke grimas. Ze stelde zichzelf voor als Curlin. Lloyd kantelde zijn hoofdje een centimeter opzij. 'Curlin,' prevelde hij haar naam zachtjes, de heerlijke klanken van haar naam op zijn lippen proevend. Zijn grimas veranderde naar een warme glimlach en nogmaals gaf hij een klein knikje met zijn robuuste hoofd.
"Ik ben één neutraal iemand, en zou me ook graag bij een neutrale kudde willen voegen. Mits de leider er mee akkoord gaat.´ Curlin grijnsde en hij grijnsde met haar mee. Zijn ogen lachten oprecht mee. ´Ik kan wel zeggen, ik wil erbij of iets gaan eisen in die richting, maar zo ben ik niet. Nee heb je en ja kan je krijgen, en dan is het afwachten wat je wil beslissen. Zou je me in de kudde willen ?´
Curlin trok zijn aandacht toen de merrie begon met het beantwoorden van zijn vraag. Hij hief zijn hoofd enkele centimeters en draaide zijn oren strak naar voren. ´Een goede kudde kiest voor één kant, evenals een slechte kudde. Ik wil me bij geen van deze kanten voegen. Ik wil hier tussen geen keuze maken.´ Lloyd knikte begrijpelijk. Dat was ook precies de reden waarom hij voor het neutrale had gekozen. Al kon hij ook de precieze definitie van het woord niet uitleggen. Wie weet wat diep binnen hem school, wat diep van binnen deze merrie school. Hij wist dat hij niet kon oordelen als hij paarden voor de eerste keer zag. Dat was het moeilijke van kuddeleider zijn, je wist niet wat je in je kudde haalde.
De merrie ademde diep in, haar ribben zichtbaar. Geïnteresseerd gleden zijn ogen naar haar flanken. Deze merrie was iets ondervoed, iets wat hem nog niet eerder was opgevallen. Hij wist dat een probleem als deze simpel was op te lossen, zeker in de zomer wanneer het gras groen was. Het was dan ook niet ernstig, maar hij wilde elk detail onthouden. Ze keerde haar hoofd dan ook kort van hem weg, waarna ze haar ogen weer op hem richtte om verder te praten.
´Ik kan wel zeggen, ik wil erbij of iets gaan eisen in die richting, maar zo ben ik niet. Nee heb je en ja kan je krijgen, en dan is het afwachten wat je wil beslissen. Zou je me in de kudde willen ?´ Lloyd bewoog zijn oren geamuseerd. Zijn mondhoeken kropen omhoog tot een vrolijke glimlach.
'Oh Curlin, ik zou het een genoegen vinden als je bij de kudde aansloot.' Een grijns sierde zijn zwarte muil. 'Niet alleen om je charmante vertoning-' zei hij snel. Je kon zeggen dat hij een beetje gladjes met haar probeerde te flirten. 'maar ook om je goede presentatie van jezelf bij het antwoorden van mijn vraag,' voegde Lloyd toe, ditmaal op een zakelijkere toon. Hij hief zijn hoofd en keek de merrie diep aan in haar ogen. 'Welkom in Paradox, Curlin. Je rang zal zijn Newcomer. Je dient je net zoals iedereen je loyaliteit en je plek in de kudde te bewijzen.'
Hij keek eens in het rond, het strand en de golven kort aanschouwend. Vervolgens glimlachte hij opnieuw naar de Arabier. 'De dag is nog jong, en ik heb nog geen zin om te vertrekken. Ik zou het een eer vinden om mijn nieuwste lid te leren kennen,' sprak hij met een zachte stem. Hij zette voorzichtig een stap dichterbij de merrie en toverde een grijns op zijn gezicht.

Hehe, ik heb nog geen zin om het topic te verlaten (':

http://www.dreamhorses.biz

5 Re: Home sweet home. (Lloyd) op wo 23 jul - 11:55

Curlin

avatar
Kort had de zwarte hengst voor Curlin, haar naam gepreveld. Zijn aandachte blik op haar gericht terwijl haar woorden waren gesproken. Zijn oren aandachtig naar voren gericht, om elk woord die uit haar mond kwam, goed in zich op te nemen. Iets wat leuk was om te zien voor de merrie, een leider die daadwerkelijk intresse toonde. Niet een leider die zomaar elk paard in zijn kudde nam, maar ze aandachtig bestudeerde om daarna pas een besluit te nemen.Bij Curlin haar laatste woorden zag ze de lippen van de hengst omhoog krullen tot een vrolijke glimlach. Zonder iets te hoeven doen verscheen de zelfde glimlach op haar lippen. Alsof het aanstekelijk was. ´Oh curlin, ik zou het een genoegen vinden als je bij de kudde aansloot.´ Sprak de hengst terwijl een grijns zijn lippen weer sierde. Een glimlach sierde haar lippen terwijl ze kort knikte met haar sierlijke hoofd. ´Dankjewel´ Sprak ze dankbaar. Het was altijd een eer om aangenomen te worden in een kudde, het was niet iets wat zomaar ging. ´Niet alleen om je charmante vertoning´ Sprak de hengst snel. Alsof Lloyd, de zwarte charmante hengst voor haar, met haar probeerde te flirten. Iets wat ze waarschijnlijk verkeerd had opgevat. Als het mogelijk was geweest, was Curlin nu wel gaan blozen om dit, compliment. ´maar ook om je goede presentatie van jezelf bij het beantwoorden van mijn vraag.´ ditmaal ging Lloyd verder op een zakelijkere toon. ´Het is de waarheid, precies zoals ik er over denk. Liegen heeft toch geen zin. Vroeg of laat komt diegene er toch achter en dan krijg je alleen maar conflicten waar je niet op zit te wachten. Eerlijkheid is het belangrijkste in welk geval dan ook´ Sprak Curlin rustig met haar zachtaardige stem. Op het eerste deel van zijn zin, over haar charmante vertoning, wist ze zichzelf niet echt een houding te geven, niet eens een antwoord te geven. Misschien had ze het wel totaal verkeerd gehoord, had ze het zich verbeeld. Lloyd hief zijn hoofd, keek Curlin diep in haar ogen aan terwijl zijn charmante stem weer begon met spreken. Een stem die je gerust stelde, die fijn was om naar te luisteren. Een stem waarvan je hoopte dat hij nooit zou ophouden met praten. ´Welkom in paradox, Curlin. Je rang zal zijn Newcomer. Je dient je net zoals iedereen je loyaliteit en je plek in de kudde te bewijzen.´ Kort knikte Curlin. Logisch. ´Dankjewel. Uiteraad is dat logisch, ik had ook niet met een hogere rang je kudde in willen komen. Niet gemeen bedoeld, een hogere rang moet je verdienen en niet krijgen. Dat zou net zo zijn als.´ kort dacht ze na over haar woord keuze. ´alsof je de grassprieten krijgt in het begin van de lente. Voor niks, zonder er iets voor te hoeven doen.´ Kort glimlachte ze terwijl de hengst weer begon te spreken. ´De dag is nog jong, en ik heb nog geen zin om te vertrekken. Ik zou het een eer vinden om mijn nieuwste lid te leren kennen.´ Zijn stem had een zachte toon. Wat zijn stem nog charmanter maakte, nog fijner om naar te luisteren. Een voorzichtige stap zette Lloyd naar haar toe terwijl een grijns zijn gezicht sierde. ´Klopt, de dag zal nog lang gaan duren.´ een glimlach sierde haar gezicht. ´Wat zou je van me willen weten ? Leeftijd ? Verleden ? Misschien iets anders ?´ eindigde de Curlin de vraag met een klein tikkeltje nieuwsgierigheid naar wat de hengst van haar wilde weten. ´Ik zou het ook één eer vinden om mijn nieuwe leider beter te leren kennen. Hoe ben je in Dream Horses gekomen ? Hier geboren of per toeval hier gekomen ?´ vroeg Curlin nieuwsgierig aan Lloyd.

Yeaaah, haha. Dan heb ik tenminste lekker wat te type met der haha, vind ik leuk  YEAH 

6 Re: Home sweet home. (Lloyd) op do 24 jul - 10:08

Lloyd

avatar
Lloyd had er plezier in dat het gesprek zo voorspoedig verliep. Hij wist ook dat de glimlachen die het tweetal naar elkaar uitwisselde niet betekenisloos waren. Ze hadden een betekenis, ze waren oprecht. Dat was hetgeen waardoor hij gecharmeerd raakte. Deze merrie was geen leeghoofd, ze was niet iemand die snel haar mond voorbij zou praten.
Curlin bedankte hem toen hij haar praktisch toeliet tot de kudde. Lloyd toverde een vrolijke grijns op zijn gezicht. Het was altijd fijn dat zijn werk geapprecieerd werd. Kennelijk was zijn kudde niets voor niets en maakte hij een merrie oprecht blij met haar plek in de kudde.
´Het is de waarheid, precies zoals ik er over denk. Liegen heeft toch geen zin. Vroeg of laat komt diegene er toch achter en dan krijg je alleen maar conflicten waar je niet op zit te wachten. Eerlijkheid is het belangrijkste in welk geval dan ook´ Blij keek Lloyd de Arabier aan. Haar nuchtere gedachten waren perfect voor het neutrale dat in zijn kudde hoorde. Ze zei zonder omwegen of ongemakkelijkheden wat ze bedoelde. En haar stem was een werkelijk genot om naar te luisteren. Iets in hem vond haar rustige toon kalmerend, iets waar hij uren naar kon luisteren en rustig bij in slaap kon vallen.
Lloyd schudde zich uit zijn gedachten en keek Curlin tevreden aan. 'Ik ben blij dat je er zo  over denkt, Curlin. Ik weet dat jij zeker een aanwinst zal zijn voor Paradox. Eerlijkheid is een goede eigenschap die iedereen eigenlijk zou moeten beschikken,' sprak hij met zijn diepe stem en sierde zijn snuit met een bemoedigende glimlach.
Een begrijpende uitdrukking ontstond op Curlins gezicht toen hij haar rang vermeldde in de kudde. Nu was het eigenlijk officieel, hij had eindelijk zijn eerste kuddelid. Hij wist dat dit pas het begin zou zijn, vanaf nu zou het alleen maar bergopwaarts kunnen verlopen. ´Dankjewel. Uiteraad is dat logisch, ik had ook niet met een hogere rang je kudde in willen komen. Niet gemeen bedoeld, een hogere rang moet je verdienen en niet krijgen. Dat zou net zo zijn als-, -alsof je de grassprieten krijgt in het begin van de lente. Voor niks, zonder er iets voor te hoeven doen.´ Lloyd knikte instemmend. Hij liet zijn hoofd iets ontspannender zakken zodat zijn ogen precies parallel stonden op die van haar. 'Dat is iets waar ik zeker voor in mijn kudde sta. Ik wil niet dat iedereen loopt te lanterfanten. Hoge rangen is een eer, iets waar je voor zou moeten werken, iets waardoor je invloed krijgt. Macht, in enig opzicht. Je weet als hoge rang dat je gerespecteerd hoort te worden. En respect is een ding dat je verdient, niet iets dat je krijgt.' Lloyd hief zijn hoofd onbewust weer iets zodra hij over iets sprak waar hij gepassioneerd over was. Hij wist dat iedereen in zijn kudde hem nu zou respecteren. Maar zou hij dat wel verdienen? Had hij het verdient om Alfa te zijn in een kudde. Hij zou zich net zo hard moeten bewijzen als zijn kuddeleden. Dag op dag. Hij zou de keuzes moeten maken en de knopen moeten doorhakken. En hij wist dat lang niet iedereen daarmee eens zou zijn, dat zou iets zijn waar hij mee zou moeten dealen.

Het gesprek kreeg meteen een andere wending toen het niet meer over de kudde ging, maar over de paarden erin. Hij moest toegeven dat hij deze kant interessanter zou worden. Hij wilde niet bij iedereen bekend zijn als "de leider van". Nee, hij wilde dat iedereen de echte Lloyd zou kennen, en niet dat iedereen af zou gaan op verhalen. Hij wist dat dat wel zou gaan gebeuren zodra de kudde beter zou gaan lopen. Maar voor nu zette hij de rol als leider van zich af en was hij weer een doorsnee paard.
´Klopt, de dag zal nog lang gaan duren.´ Lloyd knikte en toverde een scheve grijns op zijn gezicht. Zijn oren wiebelden even geamuseerd heen en weer en hij keek Curlin recht aan in haar ogen. ´Wat zou je van me willen weten ? Leeftijd ? Verleden ? Misschien iets anders ?´
Lloyd hield de jolige grijns op zijn gezicht. 'Dat is een begin ja. Vertel me, ik ken nu enkel nog je naam. Ik zou graag iets meer van je weten, Curlin.' Zijn grijns veranderde in een warme glimlach. Hij liet zijn hoofd weer iets ontspannender zakken, zodat hij de merrie recht in haar ogen kon aankijken.
´Ik zou het ook één eer vinden om mijn nieuwe leider beter te leren kennen. Hoe ben je in Dream Horses gekomen ? Hier geboren of per toeval hier gekomen ?´ Nu stelde Curlin de vragen naar hem. Hij besloot dat het eerlijk was dat hij ook iets over hem zou vertellen. Hij richtte zijn hoofd kort op de horizon, over het golvende water van de zee, waarna hij ze weer naar Curlin richtte.
'Je kan zeggen dat ik Dream Horses per toeval ben tegengekomen. Ik was het gewend om niet op een vaste plek te blijven. Totdat ik dit gebied vond en de puzzelstukjes in elkaar begonnen te vallen. Altijd was het al een stoute gedachte om kuddeleider te worden, en hier lag de mogelijkheid recht voor mijn neus. Ik kon niets anders doen dan hem te grijpen.' Lloyd glimlachte en keek Curlin eens geïnteresseerd aan. 'Maar ik ben blij dat ik deze kans heb genomen. Anders had ik jou misschien nooit ontmoet,' sprak hij op een zachtere toon, zijn diepe stem klonk warm en vertrouwd. Zo onopvallend mogelijk zette hij nog een stapje dichterbij de voskleurige merrie en glimlachte vriendelijk naar haar.


Oeps...  faint 

http://www.dreamhorses.biz

7 Re: Home sweet home. (Lloyd) op do 24 jul - 11:05

Curlin

avatar
In een korte sierlijke beweging, schudde Lloyd zijn hoofd. Misschien om zich uit zijn gedachtes te krijgen, misschien zat er wel een vlieg ookal leek haar dat sterk of omdat er iets irriteerde. Allemaal dingen die mogelijk waren en waar Curlin aandacht totdat zijn fluwele stem haar weer toe sprak, zijn blik had een tevreden uitdrukking. ´Ik ben blij dat je er zo over denkt. Curlin. Ik weet dat jij zeker een aanwist zal zijn voor Paradox. Eerlijk is een goede eigenschap die iedereen eigenlijk zou moeten beschikken.´ Met een diepe stem sprak hij terwijl een bemoedigende lach zijn snoet sierde. ´Het zou mooi zijn als iedereen er zo over dacht.´ Sprak Curlin met een hoopvolle stem. ´Tegenwoordig is het normaler om te liegen, bedriegen en associaal te zijn. Jaren geleden was dat wel anders.´ Sprak Curlin uit ervaring. In Curlin haar jongere jaren stond ze met een groep merrie`s in een kudde van haar leeftijd, er waren slechts twee oudere merrie´s aanwezig. Hiervan hadden de vier merrie veulens, inclusief Curlin veel van geleerd. Speelsheid werd geaccepteerd tot een hoogte, ging je te ver werd je gestraft. Toonde je geen respect werd je gestraft. Hoe verder je ging hoe erger je gestraft werd. Meestal mocht je een tijdje niet bij de kudde, werd je weg gejaagd door de hoofd merrie, soms door één soms door beide. De beste manier om het te leren in haar ogen. Ze was er erg wijs door geworden. Lloyd liet zijn hoofd iets ontspannender zakken, terwijl zijn ogen precies op haar oog hoogte stonden waardoor hij haar precies aan keek. Het voelde fijn als hij haar zo aan keek, niet ongemakkelijk. Niet iets waarvan je nerveus deed als ieder ander het deed, je wilde er niet van vluchten. Je wilde juist dat het niet stopte. Een glimlach sierde haar gezicht terwijl zijn stem weer gepassioneerd sprak. ´Dat is iets waar ik zeker voor in mijn kudde sta. Ik wil niet dat iedereen loopt te lanterfanten. Hoge rangen is een eer. Iets waar je voor zou moeten werken. Iets waardoor je invloed krijgt. Macht, in enig opzicht. Je weet als hoge rang dat je gerespecteerd hoort te worden. En respect is een ding dat je verdient, niet iets dat je krijgt.´ Instemmind knikte Curlin terwijl de zwarte hengst voor haar zijn hoofd had geheven. Misschien bewust of misschien onbewust dat weet ze niet. Hij klonk precies als een leider, precies zoals het hoorde bij één leider. ´Respect is belangrijk maar tegenwoordig ver te zoeken. Veulens groeien niet meer op in een kudde of in een groep bij elkaar. Merrie´s zondere zich te veel af, voeden de veulens te streng of juist niet op. In een kudde of groep voeden ze elkaar op maar dat is tegenwoordig ver te zoeken helaas. Als dat eens zou veranderen, zouden de veulens van nu en een kleine twee jaar terug meer respect hebben voor elkaar en oudere paarden.´ sprak Curlin op kalme toon. Ze kon zich er boos om maken, dat zou ze het liefst ook willen. Merrie´s die niks deden met hun veulens. Het brak haar hart, zorgzaam was Curlin. Voor alles om haar heen. Het liefst zou ze die veulens de les willen lezen, ze willen helpen iets wat onmogelijk was. Ze zouden het nooit accepteren als de voskleurige merrie voor hun zou staan om hun te helpen, hun wijzer te maken. Lloyd knikte terwijl een scheve grijns zijn gezicht sierde terwijl zijn oren geamuseerd wiebelde voor een korte tijd. ´Dat is een begin ja. Vertel me. Ik ken nu enkel nog je naam. Ik zou graag iets meer van je weten, Curlin.´ Zijn grijns veranderde in een warme lach. Iets wat haar kort een warm gevoel gaf terwijl zijn hoofd weer ontspannen naar beneden zakte en hij haar recht in haar ogen aankeek. Het was haar nog niet opgevallen dat de zwarte charmante hengst voor haar een kleine vijf misschien tien centimeter kleiner was als haar waardoor hij zijn hoofd moest laten zakken als hij haar aan wilde kijken. Tenminste, als hij zijn ogen in de hare wilde boren, als het ware. ´Het verleden is een lang verhaal, maar ik zal beginnen bij het begin.´ Sprak de voskleurige merrie met een warme stem. Het was fijn, dat Lloyd intresse toonde, de tijd nam om zijn leden beter te leren kennen. Een goede eigenschap van een goede leider. ´Ik ben geboren in gevangenschap, helaas. Ik ben als zes maanden oud veulen in een kudde gezet, daarvoor ben ik nog eerst twee keer verkocht geweest. Ik was een te iel veulen, mijn benen waren te lang voor mijn slanke bouw.´ kort greens Curlin. Het was een groot verschil met nu en vroeger. Ookal had ze nog steeds lange sierlijke benen en een slank lichaam. ´Met anderhalf jaar hebben ze me in training gezet zodat ik als twee jarige wedstrijden kon rennen. Race na race won ik, iets waar de eigenaren blij mee waren. Hoe meer ik rende hoe blijer maar vermoeiender ik me voelde. Elke week was er wel een race. Met drie jaar was ik op,als het ware. Het rennen was leuk, alleen kreeg ik te weinig tijd om uit te rusten.´ Diep zuchtte de merrie denkend aan die tijd. ´Ik begon in die tijd minder te eten, wilde m´n box niet meer uit. Ik had in die tijd een vaste verzorger die me in die tijd toen een keer in de nacht vrij gelaten heeft. Aan de stal waar ik stond, was veel bos gebied. Ze hebben me wel gezocht en één keer weer te vangen maar er viel niks meer te beginnen met me waarna ze me bij de twee onsnapping´s poging hebben laten gaan en niet meer geprobeerd hebben me te vangen. Gelukkig.´ Kort nam Curlin een adem pauze.

´Voordat ik hier kwam ben ik nog een tijdje in één ander gebied gebleven. Waarna ik een paar jaar geleden hier kwam. Ik ben een tijdje tussendoor weg geweest waarna ik één paar weken geleden terug gekomen ben. Ik ben blij dat ik weer terug ben gekomen.´ Sprak Curlin met een warme stem. ´Ik ben nu, op het moment acht jaar oud, en wat is jou leeftijd ? Als ik dat vragen mag?´ Ietsjes verlegen sprak Curlin. ´Je kan zeggen dat ik Dream Horses per toeval ben tegengekomen. Ik was gewend om niet op een vaste plek te blijven. Totdat ik dit gebied vond en de puzzelstukjes in elkaar begonnen te vallen. Altijd was het al een stoute gedachte om kuddeleider te worden, en hier lag de mogelijkheid recht voor mijn neus. Ik kon niets anders doen dan hem te grijpen.´ Glimlachend keek hij haar geinteresseerd aan. ´Maar ik ben blij dat ik deze kans heb genomen. Anders had ik jou misschien nooit ontmoet.´ Verlegen werd ze door zijn laatste woorden die op een zachte toon gesproken waren met zijn diepe stem met een heerlijke warme toon die vertrouwd klonk. Een vriendelijke glimlach sierde zijn charmante snoet. ´Je hebt de juiste keuze gemaakt om die kans te grijpen. Ieder ander had dat waarschijnlijk gedaan. Alleen is niet iedereen een goede leider. Een goede leider kent respect, geeft het en neemt het in ontvangst. Luisterd en leert zijn kuddeleden kennen, denkt goed na over besluiten. Ik durf, kan en ga het ook zeggen. Ik vind je een goede leider. Oprecht, eerlijk en geintresseerd. Goede eigenschappen die horen bij een goede leider.´ Compilmeerde ze de zwarte charmante hengst voor haar. Eerlijk en zacht klonk haar stem. Het was de waarheid alleen Curlin sprak hem hardop tegen de hengst voor haar. ´Dat weet je nooit. Soms kom je elkaar nooit tegen, soms kom je elkaar altijd tegen en soms slechts enkele keren. Iedere ontmoeting heeft een reden en een doel in het leven. Een toeval gebeurt met een reden.´ Sprak Curlin met een lichte grijns op haar snoet. Kort boog ze haar hoofd naar haar flank toe waarbij ze Lloyd kort aanraakte met haar neus bij zijn schouder. Ze joeg snel de vlieg weg met haar neus, wreef haar neus enkele keren iets onder haar schoft en haar hoofd terug boog en de hengst weer op de zelfde plek aanraakte met haar neus. ´Sorry,´ Sprak Curlin op een zachte iets verlegen toon.

Oeps haha :$

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum