Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

 » Z U I D E N » De Heuvels » Boe

Boe

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Boe op vr 24 feb - 8:32

Streya

avatar
Langzaam golfde het gras onder haar voeten. Langzaam tilde ze haar voeten op, en slofte zoals altijd weer verder. Haar neus gleed door de sneeuw, maar raakte soms enkele grassprietjes. Haar hoeven lieten een groot spoor achter. Ze brieste eventjes. Haar wintervacht was nog steeds dik, maar ze had het idee dat het warmer begon te worden en dat ze begon te verharen. Misschien dat dit aan haar lag. Maar goed, wie weet. Haar staart draaide door de lucht. Ugh, verschrikt keek ze op toen een steen voor haar opdoemde, ze trok haar wenkbrauw eventjes op. Juist ja… Haar oog viel op een plak gras die een of ander dom paard had achter gelaten op de steen. Ze zwaaide haar tong uit haar mond, deze schoot naar de plak. En zwierde het zo dat het in haar mond belande. Tevreden kauwde ze erop, terwijl enkele plukjes gras uit haar mondhoeken staken, kroop een geur stiekem haar neusgaten binnen. Ze richtte haar hoofd kalm op. Liep richting de geur. Al snel verscheen er een schim op haar gezichtsveld. Het wezen leek op een schimmel, Streya was breder gebouwd, maar ze waren ongeveer even groot. Het was duidelijk dat de hengst ouder was. Een jaar of drie. Maar dat betekende niet meteen dat het dier wijzer was. Hoe dan ook was Streya aardig wijs voor haar leeftijd. Maar zelf maakte ze wel eens domme fouten, die ze achteraf gezien niet had hoeven te maken. Heel stilletjes ging ze achter de merrie staan, zodat ze haar niet hoorde. De wind richting verraadde de kant vanaf welke Streya eigenlijk kwam. Haar staart zwiepte door de lucht. Haar oren naar achteren gericht, langzaam en stil kwam ze tot stilstand achter de hengst. Die haar niet kon zien. Rond haar gezicht bevond zich een sinistere glimlach.
‘Boe.’

~Czarith!~

2 Re: Boe op zo 26 feb - 6:00

Czarith

avatar
Stukjes van de zanderige, maar toch redelijk harde ondergrond vlogen weg bij elke keer dat zijn hoeven neerkwamen tegen de grond. Soms zelfs samen met het gras dat vrijwel alles hier bedekte. Hier en daar gooide hij er een bokje doorheen. En af en toe maakte hij wat sprongetjes. Gene vreugdesprongetjes, of zoals veulens het deden. Maar puur om te trainen, om moe te worden, om zijn uithoudingsvermogen te versterken. Trainen was altijd slim, je wist echter maar nooit wanneer je sterk moest zijn. hij snoof lichtjes ving een geur op. Hij spande zijn spieren aan en voelde hoe het iets moeilijker werd om verder te komen. Hij zat op een heuvel. Een klein grijnsje ontstond op zijn mondhoeken en hij zette zich boven aan de heuvel krachtig af. Om met een hard geluid weer neer et komen en weer verder te denderen. Het geluid van zijn hoeven die over de grond raasden klonk geweldig, deed menig paard angst aan als ze het al hoorden. Snel maakte hij een scherpe bocht, om abrupt te stoppen en lichtjes omhoog te komen met zijn voorhoeven. Vrijwel meteen toen hij weer neerkwam sloeg hij zijn achterhoeven de lucht in. Om hierna een sprong te maken en meteen weer in volle galop door te gaan. Alweer vertraagde hij drastisch, naar stap, hierbij trok hij zijn benen steeds hoog op, en liet zijn hoeven dan weer met klappen op de grond neerkomen. Om een stukje te draven, ook hierbij trok hij zijn benen hoog genoeg op, maar deze keer liet hij ze gewoon neerkomen. Maar al snel was hij weer in volle galop over het landschap aan het razen. Zijn borstkas ging lichtjes zichtbaar op en neer en zijn manen vlogen mee met elke pas. Hij was van plan door te gaan maar een geur dreef zijn neus binnen. Iets waardoor hij abrupt stopte, en rook dat de geur vanachter hem kwam. Maar hij zou w.achten. ’Boe.’ was te horen, iets waarbij Czarith zijn rechter oor iets naar achteren bewoog, een vaag grijnsje ontstond op zijn gezicht. De merrie dacht toch niet echt dat Czarith daarvan zou schrikken, Kom op, hij had haar al meteen geroken, en gehoord, ze was toch ook een paard. Behendig draaide hij om door zijn voorhoeven iets van de grond te halen, et draaien, en weer neer te komen. Recht voor de merrie haar neus. ‘Ik ben Czarith.’ Zei hij. ‘Heb je me ergens voor nodig of zo.’ Vroeg hij, de kille toon die zijn stem meedroeg zou voor vele paarden angstaanjagend geweest zijn. ook de verveling erin, en de toon die ervoor zorgde dat het te weten was dat hij niet bang was om maatregelen te nemen. Als je wist wat hij bedoelde..

3 Re: Boe op di 28 feb - 4:45

Streya

avatar
Kil... Streya walgde alleen al van het woord. Net als dat ze walgde van dat wannabee gedrag. Vreselijk was het. Streya zou er echt wat aan moeten doen... Nee, daar was ze te lui, koppig en arrogant voor. Ze liet anderen het vieze klusje klaren, terwijl zij zelf profijt ervan had. Of het eerlijk was? Nee, natuurlijk niet. Maar daar dacht Streya heel anders over. Voor haar was het heerlijk, en genieten. Eventjes mepte ze met haar staart. De leuke klusjes waren natuurlijk altijd voor haar. En aangezien Streya zelf een of ander suïcidaal wezen was. Waren het aardig veel klusjes. In haar gedachte was het enige wat ze nu deed, dit herhalen en herhalen. En steeds bij het einde haar wenkbrauw eventjes op en neer halen. Zonder er ook maar een keertje bij stil te staan dat de hengst voor haar dit misschien lichtelijk, tot heel erg vaag zou vinden. Ze maalde eventjes met haar benen, drukte haar oren heel eventjes naar achteren, om toen weer te ontspannen. Enkel uit een teken, dat de hengst beter eventjes wat afstand kon nemen. Anders zouden er hele nare gevolgen zijn. Streya likte eventjes met haar tong langs haar lippen, maakte een geluidje dat erg op smakken van genoegen leek. Een vage sinistere scheve kleine glimlach stond op haar gelaatstrek. Eentje die erg ver te zoeken was. Maar hij was er zeker. Toen de hengst begon te praten trok ze haar wenkbrauw eventjes op. Dus... Hoe kwam hij ook maar bij het idee, dat ze hem ergens voor nodig had. Haar wenkbrauw ontspande zich weer, en haar mond kwam weer strak te staan.
''En waar haalt meneer grijsvacht dat uit op dan?''
Moeite doen om zijn lastige naam uit te spreken deed ze totaal niet. Immers was meneer grijsvacht, leuker en vele malen simpeler. Alhoewel ze het betwijfelde of de hengst deze naam ook zo fijn zou vinden. Ach nouja, haar mocht hij noemen zoals ze wou. Maar misschien zou het praktisch zijn om haar naam te vertellen...
''Streya.''

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

 » Z U I D E N » De Heuvels » Boe

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum