Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Jep, rust rent binnen de kortste keren weg.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down  Bericht [Pagina 1 van 1]

Destrier

avatar
Twee donkere ogen schoten heen en weer. Zijn tanden waren iets ontbloot. Nee, hij was niet aan het vechten. Hij was verveeld. De hengst brieste. Hij was niet in een opperbest humeur. Zijn oren lagen plat in zijn nek en hij snoof. De heuvels. Uitgerekend. De. Heuvels. Hij haatte de heuvels. De hengst stapte verder. Loom bewogen zijn benen. Eerst de een dan de ander. Zucht. Destrier wist dat hij hier niet had moeten komen. De heuvels maakte hem chagrijnig, ook al was het voor de meeste paarden een geweldig gebied, hij vond er niks aan. Hij keek ongeïnteresseerd naar het groene gras. Toch liet hij kort zijn hoofd zakken om een paar pollen uit de grond te trekken. Weer verliet een zucht zijn mond. Zijn oren waren diep in zijn nek, verborgen onder de dikke manen die in zijn hals lagen. Hij draafde aan. Nog steeds bewogen zijn benen loom. Hij was lui. Lui. Een raar woord, dat niet bij hem paste maar het moest maar zo. De hengst likte langs zijn lippen en draafde verder. Het was zo warm hier. Te warm. Bijna niet uit te houden.
De hengst schudde zijn kop krachtig heen en weer. Het lapje stof dat achter zijn oren vast gebonden zat wapperde kort heen en weer en ketste tegen zijn schedel aan. Hij zuchtte, het lapje stof diende nergens voor. Enkel om zijn middeleeuwse uitstraling dik te drukken. De hengst keek om zich heen, zijn hoofd nog altijd hoog. De hengst maakte een hoog en schril geluid. Het kraste in zijn oren, maar op een aangename manier, niet iets dat pijn deed. Bij hem tenminste. Destrier was nu een paar uur in Dream Horses. Maar die Dream was nog even niet uit gekomen. Niet dat hij een droom koesterde, maar het was een verleidelijke naam. Dream Horses. En het klopte niet. Stelletje leugenaars. Gewoon nep, net als die stomme reclame van tv. Kijk hoe de vlek perfect verdwijnt! . En dan ga je het thuis proberen en dan word de vlek enkel erger. Precies. Een stomme reclame met geen centje waarheid erin. Hij fronste zijn wenkbrauwen en draafde met veerkrachtige passen door. Zijn manen en staart wapperde in de lichte wind en zijn lapje stof, nee hij was geen dame, leek tegen zijn kop geplakt. De grote Shire knol was in beweging gekomen en niet of niemand zou hem er van weerhouden in beweging te blijven. ha. ha. Waar was hij nou eigenlijk mee bezig? Een dom verhaal aan het op zetten alleen maar omdat hij niks beters wist te vertellen. Come on.
De hengst brieste eens. Zo saai dat het hier was, had hij nog nooit mee gemaakt. Stiekem hoopte de hengst erop dat hij wat oude leden van zijn eerst geweldige kudde zou terug vinden. Die scharminkels mochten zijn wraak wel voelen! Destrier beet van woede op zijn tong. Hij proefde direct een ijzige smaak. Walgelijk. Zoals hij wist, vonden sommige paarden het 'lekker' om bloed te drinken. Hem leek het walgelijk om daar van te moeten leven. Wat wilde ze zijn? Vampiers? Hij snoof minachtend. De hengst schudde met zijn hoofd. Door de zachte wind werd zijn voor pluk wat naar rechts geschoven. Hij gooide zijn hoofd omhoog en keek de omgeving eens goed rond. Hij liet een schril geluid weer klinken uit zijn keel. Een schril geluid sneed door de ruimte als een zwaard door zijn slachtoffer. De hengst zijn mond hoeken trilde licht door de aanwezigheid van een slappe grijns. Weer schudde de hengst zijn hoofd heen en weer. Het lapje stof wapperde weer kort.
De heuvels. Nog steeds draafde hij over deze bloed hete open plek heen. Het was hier net een broeikas. Een zucht borrelde op in zijn borst en kwam via zijn neus gaten naar buiten. Ja, hij had het enorm naar zijn zin. Kuch.
Een geur prikkelde de neus van de hengst. Hij rook nog een hengst. Of kon hij beter zeggen; weer een hengst. Twee hengsten op één dag. What a lucky suprise. Hij draafde op de geur af. Toen hij de zwarte hengst in het vizier kreeg stopte hij abrupt. De hengst was zwart en slank gebouwd. Hij zag er ouder uit dan hem. Misschien 10 of elf. De hengst had een witte kol op zijn kop. Maar stiekem boeide het hem geen malle moer. Hij stampte kort met zijn poot op de grond om duidelijk te maken dat hij hem gezien had. Vandaag, nee nu, hij Destrier geen zin in spelletjes. “Hoe heb jij het lef mijn middagje rust te verpesten? . Vroeg hij met een enorme grijns rond zijn lippen.

[OOCAlleen Sultan :3. Oh ja.. Totale enorme flut post. I am sawry.]

Sultan

avatar
VIP


S U L T A N


Let go what's gone and if the wind blows it back, then it's on.


De heuvels. Het was fijn om ook hier weer even te komen. Ook dit gebied had hij vaak bezocht, vooral in de tijd dat hij leider was. Het vertrouwde gevoel dat hij hier vroeger had, was ook nu weer aanwezig. Wat fijn was, want hier kon hij heerlijk ontspannen en genieten van het leven om hem heen. Iets waar hij enorm rustig van werd. Sultan had liever veel levende wezens om hem heen, dan dat hij helemaal alleen was. Ja, hij was echt een kuddedier. Overigens hoorde alle paarden dat de zijn, want paarden waren nou eenmaal kuddedieren. Maar nee, die 'slechte' paarden waren liever alleen, zeiden ze dan. Sultan was ervan overtuigd dat ook hun andere soortgenoten nodig hadden. Elk paard had dat nodig, of je nou goed, neutraal of slecht was.
Ach, waar maakte hij zich ook druk om. Die slechte paarden hielden toch vol dat het niet zo was. Daar hoefde je geen discussie mee te beginnen, want die hielden vol tot ze gelijk hadden, ook al was dat eigenlijk niet zo. Sultan zou ze nooit begrijpen, nee, beter gezegd; hij wílde ze niet begrijpen. Ondanks dat het soorgenoten van hem waren, wilde hij absoluut niets met ze te maken hebben. Hij vermeed ze liever ook, maar een groot deel van die paarden zochten de goede juist op. Enorm irritant, maar als ze eenmaal tegen hem begonnen kon ook Sultan zijn mond niet houden.
Een paardengeur drong zijn neusgaten in en met een grijns op zijn gelaat keek hij het paard aan dat naderde. Meteen trok hij een conclusie; slecht. Dit paard was slecht. Door zijn woorden werd zijn conclusie bevestigd. Nog steeds stond er een vriendelijke grijns op zijn gelaat. 'Ik denk dat je zelf het lef hebt gehad om je middagje rust te verpesten. Jij was immers degene die naar mij toe kwam. Ik ben nooit naar jou gekomen, was ik overigens ook niet van plan.' Zijn stem klonk kalm, beheerst en natuurlijk, zoals altijd, vriendelijk. Prima als hij een grote smoel op wilde zetten, maar Sultan bleef rustig en vriendelijk. Of hij moest het te bont maken natuurlijk, maar daar moest je wel enorm veel moeite voor doen bij Sultan. Hij werd immers niet snel boos.
Sultan had expres de grijns rond zijn lippen verbreed. Ook hij kon overdrijven, no problem. Als hij overdreven brutaal en onbeschoft ging doen, ging Sultan overdreven beleefd en vriendelijk doen. Hij kon er alleen maar mee lachen.
Het gekrijs van een aantal zwarte kraaien trok zijn aandacht, kort duwde hij zijn oren even in zijn nek, schudde zijn hoofd en voelde hoe zijn oren licht piepte na het schrelle geluid. Fijn, die rot kraaien. Normaal zaten ze alleen maar in het Moeras. Gingen ze hier ook al de rust verstoren? Rot beesten. Sultan snoof zachtjes, richtte zijn reebruine ogen weer op de hengst voor hem.

http://twilightgame.actieforum.com

Destrier

avatar
Destrier keek de hengst even aan. Zijn donkere ogen priemde zich in die van hem. Het miezerige wezen had nog lef ook. Het bleef vriendelijk naar hem staan staren. Oh, dus we gingen het zo spelen? Prima. Destrier toverde een grijns op zijn gezicht. Hij legde zijn oren diep in zijn nek en keek de hengst aan. De zwarte hengst voor hem had nog geen woord gezegd of Destrier vond hem nu al irritant. Hij schudde met zijn grote kop waardoor zijn masker, zo kon je het bijna wel noemen ja, heen en weer schoof over zijn kop. De Shire boog wat naar voren en nam een paar grote happen gras. Waardoor het leek of het hem weinig boeide wat de hengst wilde gaan zeggen. De zwarte hengst had zijn zegje gedaan waardoor Destrier zijn kop in de lucht gooide en hem kwaad aan staarde. Tsja, natuurlijk. Goedzakken moesten altijd hun gelijk krijgen dus veel zin om er tegen in te gaan had Destrier niet. Zijn oren lagen nog altijd plat in zijn nek en zijn neus gaten hadden zich verder open gesperd. Hij had geen zin meer in zit gesprek. Hij wilde dat niet laten merken dus bleef hij met een gigantische grijns op zijn smoel staan. De knol tegenover hem had lef. Heel veel lef. Niet dat hij nou zo geweldig was, zag het niet verkeerd, maar dat die hengst nog niet door had dat Destrier zo kon ontploffen. Ja, hij had agressie problemen. De gedachte eraan zorgde ervoor dat hij bitter uit zijn ogen keek. Een zoute uitdrukking gleed over zijn kop en hij kreunde zacht van ergernis. Knarsetandend keek hij de hengst aan. Goed, nu moest hij een opmerking terug kaatsen niet waar? “Jij was in mijn buurt.. En misschien ,als je geen goodie was geweest, hadden we wel een heel leuk gesprek kunnen hebben, mijn vriend . . De woorden 'goodie' en 'mijn vriend' sprak hij met een enorme walging uit. Hij spuugde de woorden uit alsof je er een ziekte van zou krijgen. Hij grijnsde. “Dus. Hengst.. Doe geen moeite..”. Toch grijnsde Destrier nog steeds. Met een grinnik draaide hij loom een rondje om zijn as en stapte langzaam om de hengst heen. Hij keek even naar het miezerige zwarte beestje tegenover hem. Destrier grinnikte kort.

[OOC Zo flut -___-]

Sultan

avatar
VIP


S U L T A N


“There is no beauty in sadness. No honor in suffering. No growth in fear. No relief in hate. It’s just a waste of perfectly good happiness.”


Sultan volgde elke beweging die de hengst maakte. Zijn volledige aandacht was op hem gericht, veel slechte paarden waren immers onvoorspelbaar dus hij moest op zijn hoede zijn. Nee, je mocht niets verkeerds over hen zeggen, maar als ze iets over jou zeiden moest je met maar goed vinden. Precies hoe die beesten dachtten. Dat was overigens ook het enigste wat hij over de slechte paarden wist. Hij had zich er nooit inverdiept en dat was hij ook absoluut níet van plan.
Kort was hij verzonken in zijn gedachten, maar zodra de stem van de hengst in zijn oren klonk snoof hij zachtjes en keek hij abrupt op. 'Dus omdat ik in de buurt was, maar niet naar je toe kwam, is het toch míjn schuld dat je middagje rust verpest is? Lekker logisch.' Lachtte hij, waarna hij even kort en afkeurend zijn hoofd schudde. Lachwekkend dit, serieus. Ondanks dat hij slechte paarden liever vermeed, vond hij dit enorm vermakelijk. 'Dus ik moet persé slecht zijn om een leuk gesprek met jou te hebben? Awh.. wat jammer. Ik had immers een prachtig onderwerp in mijn hoofd; bloemtjes en bijtjes. Want volgens slechte paarden, is dat het enigste waar wij, goede paarden, aan kunnen denken. Toch?' Met een dramatische ondertoon sprak hij tegen de hengst. Dat was iets wat hij van de meeste slechte paarden te horen kreeg, dus hij nam aan dat ook hij zo dacht. Sultan snoof kort, sperde zijn neusgaten wijd open en volgde met zijn reebruine ogen de hengst die een rondje om hem heen liep. 'Goedgekeurd?' Zuchtte hij.
Verveeld keek hij de hengst even aan, liet zijn hoofd zakken en trok een paar lange grassprieten uit de grond. Nonchalant begon hij er wat op te kauwen, terwijl het grootste deel van zijn aandacht op de hengst gericht was. Normaal gesproken was hij niet iemand die op deze manier zou reageren, hij was omgedraaid en had hem verder ontlopen, maar nu was hij wel in voor een spelletje. Overigens had hij geen beledigende woorden uitgesproken en dat was hij ook niet van plan, want zo zat hij absoluut níet in elkaar. Sultan haatte ook niemand. Natuurlijk waren er paarden die hij niet graag zag, maar als je wilde dat Sultan je haatte, moest je wel iets enorm ernstigs hebben gedaan.
Kort liet hij zijn tong over zijn lippen gaan, proefde duidelijk nog de smaak van het verse gras en zuchtte even tevreden. De lichte bewolking zorgde ervoor dat de temperatuur aangenaam was. Desondanks was het overduidelijk dat er een flinke regenbui zal gaan vallen ergens vandaag, maar dat deerde hem weinig. Tegen die tijd zou hij wel een boom opzoeken en wachtten tot de bui over zou zijn.



http://twilightgame.actieforum.com

Gesponsorde inhoud


Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum