Je bent niet ingelogd. Log in of registreer je

Cold - Aragorn

Ga naar beneden  Bericht [Pagina 1 van 1]

1 Cold - Aragorn op ma 24 maa - 6:13

Remember

avatar
People always say that we don’t know what we have, until we lose it. But I think that we do know what we have, we just don’t think we would ever lose it.


Het voelde alsof hij staarde in het donker, maar toch iets zag. Alsof hij kon zien, maar toch blind was. Hij luisterde, maar hoorde niets. Alles was zo bekend, maar toch weer niet. Alsof het uit een vage droom kwam, een droom die hij zich niet meer kon herinneren maar waarvan hij wel wist dat hij bestaan had. Het was frustrerend en verwarrend. Hij wist dat dit gebied ooit zijn thuis was, dat had hij inmiddels wel uitgevonden, maar hij wist niet waar hij was of wie hij was. Hij wist hoe hij moest bewegen, hoe hij moest eten, hoe hij moest praten, ga zo maar door. Maar daar hield het wel zo’n beetje op. Er was niets, alsof hij in het lichaam van een totaal onbekende woonde.
Hij had de laatste paar dagen doorgebracht in een zwakke poging om andere paarden te ontwijken, hij moest eerst dingen uitvinden voor zichzelf, maar nu was hij erachter gekomen dat dit onmogelijk was zonder de hulp van anderen. Hij wou echter geen hulp van anderen, iedereen leek hem te kennen, leek dingen over hem te weten, maar zelf kende hij zijn eigen lichaam niet eens. Het maakte hem, zwak uitgedrukt, bang. Er was geen doel meer, alles leek zinloos er was niets te doen. Niets om over te praten, hij kon net zo goed in een ander universum beland zijn.  Geen enkel van deze takken kwam hem bekend voor, geen enkel grassprietje was hem bekend voorgekomen.
Het was van het een op het andere moment gekomen, hij wist dat hij met iemand aan het praten was, hoewel hij niet meer echt wist wie het was, blijkbaar was ze ooit belangrijk geweest, dat wist hij, maar herinneren kon hij het niet. Toen hij zijn ogen had geopend stond er een onbekende merrie voor hem. Het gebied was onbekend, zijn lichaam was onbekend, alles was onbekend. Nu drie gebieden verder was hij hier, nog steeds wist hij niet veel van waar hij was.
Het voelde koud, alsof hij alleen was, ook al werd hij omringt door leven. Het was koud, ook al was de temperatuur warm. Hij wist niet eens welk seizoen het was. Alsof hij opnieuw werd geboren, sommigen zouden zeggen dat het een tweede kans was, om alles overnieuw te doen. Maar hoe kon hij dingen overnieuw doen, hoe kon hij een tweede kans krijgen, als hij niet wist wat zijn eerste kans was? Alle fouten die ooit gemaakt waren en alle goede dingen waren vergeten, kwijt. Verloren in het niets.

2 Re: Cold - Aragorn op ma 24 maa - 7:30

Aragorn

avatar
Iet wat verbaast was de hengst, toen hij de bomen van het wilgenwoud weer voor zich zag. Hij was lange tijd uit Dream Horses geweest. Zonder reden. Maar hij had niet verwacht dat zijn pad zo snel weer terug zou leiden. Aragorn's vacht was door de zomer weer lichter bruin gekleurd. Hij schudde zijn hals, sloeg met zijn staart tegen zijn flank en hief zijn hoofd. Het wilgenwoud. In de zon vond Aragorn het woud iets vrolijks hebben. Hij grinnikte brommend en liep het woud in. Aragorn rook een ander paard. Hij richtte zijn hoofd in de richting van de geur. Hij draafde aan en zag al snel het paard. Een schimmel hengst. Aragorn liep dichterbij en zag dat de hengst een beetje een vreemde blik in zijn ogen had. Aragorn stopte voor de schimmel hengst. "Hallo." klonk zijn kalme stem. Waarom keek de hengst zo vaag uit zijn ogen? Het was alsof hij niet wist wat hij hier deed. Aragorn wilde eigenlijk vragen of alles wel goed was, maar besloot dat niet te doen. Aragorn was niet degene die vragen stelde. Hij hield zichzelf meestal op de achtergrond. Hij dacht aan zijn ontmoeting met Gracefull. Hij mistte haar. In gedachten schudde zijn hoofd en richtte zijn aandacht weer op de schimmel hengst voor hem.

3 Re: Cold - Aragorn op di 25 maa - 6:47

Remember

avatar
`We wait and we hope, but slowly our life drifts away’


Niet veel was erover van wat ooit Dream Horses was,
niet dat hij hiervan iets wist, het was gewoon een voorgevoel dat hij had. Alsof er ooit veel meer leven was geweest, meer viervoetig leven in ieder geval. Dream Horses was niet dood, in tegendeel er was natuurlijk wel leven, hoewel dat behoorlijk beperkt werd tot vliegen en muggen.
Hij was benieuwd naar het levendige van Dream Horses, het niet dode deel. Niet dat hij het zich zou herinneren, natuurlijk niet. Wat had een paard ook aan herinneringen als je de kans kreeg van een hele tweede leven zo ongeveer.
Het was waarschijnlijk arrogant zoveel zelfmedelijden als Remember had, maar dat was het enige wat er nog was. Zelfmedelijden, geen angst, waarom zou je bang zijn voor dingen die je niet kende? Geen hoop, alsof hij iets had aan hoop in deze dagen. Geen liefde, hoe kon een houden van een ander als hij de ander niet kende? Het enige wat over was, was zelfmedelijden en woede. Woede op zichzelf, voor het vergeten van bijna iedere herinnering die hij had, woede voor het nog steeds niet teruggeven van deze informatie.
Waarschijnlijk zou hij het beste naar anderen opzoek kunnen gaan, anderen die hem kenden. Maar hij had geen idee waar hij moest beginnen en hoe hij het moest aanpakken, hij wist niet eens waar hij hen kon vinden of waar zij hem konden vinden. Misschien zou er iemand op zijn hinnik afkomen, maar hij betwijfelde het.
De vreemde geur van een ander paard was die eerste in dagen die zo sterk was, het dier kwam dichterbij en snel ook. Het duurde niet lang voordat Remember het geritsel van de weinige bladeren op de grond hoorde, het soppen van de grond, nog steeds vochtig van de regenbui van afgelopen nacht en niet veel later hoorde hij ook de hoeven van het paard op de grond terechtkomen.
"Hallo,"  hoe kon de hengst zo kalm zijn in deze tijd van stress? Hoe kon de hengst zo onwillekeurig op anderen afstappen, als Remember de laatste paard dagen anderen heeft ontlopen.
`Uhm…’ dit was de eerste keer sinds zijn tweede ‘geboorte’ dat hij een gesprek zou starten, met een fatsoenlijk begin, wat was de bedoeling hiervan? Was het formeel of informeel? Stads of boers?
`Goedendag?’ probeerde hij maar twijfelachtig. Nee, compleet fout, dit klonk veels te formeel. Remember schudde wild zijn hoofd en zette twee passen naar achteren, totaal vergetend hoe het kon overkomen. Hij was niet bang voor het paard, hij wist alleen niet echt hoe hij zich moest gedragen. Hij was verward.
`Hebben paarden hier ook een naam?’ vroeg hij aarzelend, `ik ben hier nog niet zo uh… Lang, laten we zagen,’ hij begon onwillekeurig te grinniken om zijn eigen grap, die voor de ander compleet raar over zou komen. Waarschijnlijk zou de rest van de wereld hem op dit moment als ‘stoned’ benoemen. Misschien was hij dat ook wel.
Stoned.

4 Re: Cold - Aragorn op ma 31 maa - 6:31

Aragorn

avatar
Hoe langer Aragorn er stond, met de schimmel hengst tegenover hem, hoe meer hij besefde dat die hengst echt in de war was. 'Uhm...' de hengst leek te aarzelen. Aragorn ontspande zijn eigen houding, zodat hij niet bedreigend over kwam. 'Goedendag?' het woord kwam er twijfelend uit. Het paard schudde wild zijn hoofd en zette enkele passen achteruit. Aragorn hief ook zijn hoofd, geschrokken van de actie van de hengst. Beide dieren kalmeerden weer en Aragorn keek de hengst enigsinds afwachtend aan. 'Hebben paarden hier ook een naam?' vroeg de schimmel hengst nu aarzelend. 'ik ben hier nog niet zo uh... Lang, laten we zeggen.' De hengst begon te grinniken, wat op Aragorn nog al raar overkwam. Wat was er met deze hengst? "Uuh, ja, natuurlijk hebben de paarden hier een naam. Ik heet Aragorn..." de bruine hengst raakte helemaal verward van de ander. "Is er.... iets aan de hand?"

-Bwhahahaha zo flut! SORRY!-

5 Re: Cold - Aragorn op di 1 apr - 5:22

Remember

avatar
Het gebied was prachtig,in relatie met de andere gebieden die hij had gezien. Natuurlijk, de vallei was ook mooi, maar het had iets… Vredigs, de vallei was te vredig. Te rustig. Het wilgenwoud daarin tegen was vredig, maar op een andere manier. De wind speelde meer, met verschillende snelheden ruiste hij door de blaadjes, het geluid klonk fijn in Remembers oren. Het water van het meer naast de twee paarden klotste een beetje heen en weer, wat de symfonie afmaakte. Het gebied had meer kracht dan de vallei, dat was wat hij er leuk aan vond.



- nog niet af haha-

Gesponsorde inhoud


Terug naar boven  Bericht [Pagina 1 van 1]

Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum